Wydawnictwo medyczne Cornetis

Wydawnictwo medyczne

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Oferta dla wydawnictw - SYSTEM CORPRESS

Artykuły medyczne

Tytuł: Erytrodermia: analiza kliniczna i etiologiczna u 90 chorych

Autor:
Małgorzata Sokołowska-Wojdyło, Igor Michajłowski, Magdalena Trzeciak, Wioletta Barańska-Rybak, Izabela Żelazny, Agata Maciejewska-Radomska, Hanna Ługowska-Umer, Jadwiga Roszkiewicz
Typ:
Prace oryginalne
Język:
PL
Czasopismo:
Dermatologia Kliniczna
Rok:
2008
Tom:
10
Numer:
4
Strona początkowa:
191
Strona końcowa:
194
ISSN:
1730-7201
Słowa kluczowe:
erytrodermia, atopowe zapalenie skóry, wyprysk, chłoniak pierwotnie skórny, zespół Sezary'ego
Czytaj

Wprowadzenie: Erytrodermia jest rzadką kliniczną postacią dermatoz, mogącą prowadzić do zagrażających życiu powikłań sercowo-naczyniowych, wą¬trobowych i nerkowych. Rozwija się na podłożu przewlekłych chorób zapalnych skóry, infekcji, reakcji polekowych oraz procesów złośliwych. Cel pracy: Analiza kliniczna i etiologiczna u 90 chorych z erytrodermią leczonych w Klinice Dermatologii, Wenerologii i Alergologii AM w Gdańsku. Materiał i metody: Ocenie retrospektywnej poddano 90 pacjentów leczonych w naszej klinice z powodu erytrodermii w latach 2000-2006. Na podstawie zebranej dokumentacji przeanalizowano przyczyny erytrodermii, obraz kliniczny oraz wykonane badania laboratoryjne. Wyniki: W badanej grupie stosunek mężczyzn do kobiet wynosił 1,73:1. ?redni wiek chorych to 45,6 roku. Najczęstsze podłoże do rozwoju erytrodermii stanowiły dermatozy przewlekłe (54,4%), następnie leki (16,7%), głównie antybiotyki. Łącznie, choroby z kręgu alergii były przyczyną 46,7% erytrodermii. W 13,6% przypadków podłożem erytrodermii były chłoniaki wywodzące się ze skóry. Wśród chorych z erytrodermią, która rozwinęła się na tle reakcji polekowej, przeważała płeć żeńska. U dzieci erytrodermie najczęściej obserwowano w przebiegu atopowego zapalenia skóry. ?wiąd skóry występował w 86,7% przypadków, powiększenie węzłów chłonnych w 41,1 % przypadków, hepato- i/lub splenomegalia w 25,6% przypadków, obrzęki w 23,3% przy¬padków, gorączka w 21,1 % przypadków, a hiperkeratoza dłoni i stóp w 7,8% przypadków. Biopsję skórną pobrano u 28 pacjentów; rozpoznanie etiologii erytrodermii ustalono u 17 z nich (60,7%). U 11 osób (12,5%) nie udało się ustalić podłoża erytrodemii. U 2 pacjentów pierwotnie rozpoznawano łuszczycę, a z czasem został u nich zdiagnozowany chłoniak pierwotnie skórny T-komórkowy (cutaneous T-cell lymphoma - CTCL). Podsumowanie: Mimo wnikliwych badań diagnostycznych rozpoznanie podłoża erytrodermii pozostaje wyzwaniem dla dermatologów i patologów. Nieswoistość obrazu klinicznego nie pozwala wnioskować o przyczynach erytrodermii, dlatego niezbędne są wielokrotnie powtarzane badania histo¬patologiczne skóry. W naszym badaniu u 12,2% pacjentów nie udało się ustalić podłoża erytrodemii. Ocenia się, że 5-10% erytrodermii idiopatycznych jest ostatecznie diagnozowana jako chłoniaki pierwotnie skórne z komórek T. Szczególnej uwagi wymagają pacjenci, u których podłożem erytrodermii są dermatozy przewlekłe. Stanowią oni najliczniejszą grupę wśród badanych. Ponadto, u tych chorych z czasem może dojść do rozwoju chłoniaka skóry, zarówno ze względu na biologię choroby podstawowej, jak i na wdrażane coraz częściej w chorobach zapalnych leczenie immunosupresyjne (metotreksat, cyklosporyna A, glikokortykosteroidy). Przedstawione wyniki badań ujawniły, że choroby alergiczne były przyczyną wystąpienia niemal połowy wszystkich przypadków erytrodermii, jednak rozpoznanie dermatozy alergicznej lub innej dermatozy przewlekłej leżącej u podłoża erytyrodermii nie zwalnia lekarza od czujności onkologicznej.