Wydawnictwo medyczne Cornetis

Wydawnictwo medyczne

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Oferta dla wydawnictw - SYSTEM CORPRESS

Artykuły medyczne

Tytuł: Aktywacja zapalna i neurohormonalna a przebudowa serca u chorych z zawałem mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST leczonych pierwotną angioplastyką

Autor:
Łukasz Karpiński, Rafał Płaksej, Wojciech Kosmala, Roksolana Derzhko, Maria Witkowska
Typ:
Prace oryginalne
Język:
PL
Czasopismo:
Polski Przegląd Kardiologiczny
Rok:
2008
Tom:
10
Numer:
4
Strona początkowa:
283
Strona końcowa:
288
ISSN:
1507-5540
Słowa kluczowe:
interleukina 6, interleukina 10, interleukina 18, białko C-reaktywne, NT-proBNP, zawał serca, pozawałowa przebudowa
Czytaj

Wprowadzenie: Badania ostatnich lat wskazują, że czynniki reakcji zapalnej oraz czynnik natriuretyczny typu B (BNP), mogą stać się obiecującym wskaźnikiem prognostycznym niekorzystnej przebudowy lewej komory (LV) po zawale. Cel pracy: Poszukiwanie związków między stężeniem interleukiny 6 (IL-6), interleukiny 10 (IL-10), interleukiny 18 (IL-18), białka C-reaktywnego (CRP) oraz N-końcowego fragmentu mózgowego peptydu natriuretycznego (NT-proBNP) a echokardiograficznymi parametrami struktur serca u chorych z zawałem serca z uniesieniem odcinka ST (STEMI). Oceniano także znaczenie prognostyczne stężenia tych czynników w przewidywa¬niu rozstrzeni LV 6 miesięcy po zawale serca. Materiał i metodyka: Badanie przeprowadzono u 75 chorych w wieku 36-82 lat, w tym 28 kobiet i 47 mężczyzn ze STEMI, leczonych pierwotną przezskórną angioplastyką. Grupę kontrolną stanowiły 24 zdrowe osoby. Krew celem oznaczenia stężenia IL-6, IL-10, IL-18, CRP oraz NT-proBNP pobierano w 3 dobie zawału oraz po 6 miesiącach. Badanie echokardiograficzne przeprowadzano w 7 dobie zawału i po pół roku, oceniając nastę¬pujące parametry struktur serca: wymiar końcoworozkurczowy (LVEDD) i końcowoskurczowy (LVESD) lewej komory, wymiar końcoworozkurczowy prawej komory (RVD), wymiar lewego przedsionka (LA) oraz wskaźnik masy mięśnia LV (LVMI). Rozstrzeń LV rozpoznawano 6 miesięcy po zawale serca, jeśli wzrost LVEDD wyrażony w procentach w stosunku do pierwszego badania przekraczał co najmniej 15%. Wyniki: Chorzy z rozstrzenią LV charakteryzowali się wyższym stężeniem IL-6, IL-18 oraz CRP w porównaniu z chorymi bez rozstrzeni LV. Stężenie IL-6, IL-10, IL-18 oraz CRP w 3 dobie zawału istotnie dodatnio korelowało z ocenianym 6 miesięcy po zawale LVESD, LVEDD, LVMI, RVD i LA. Stężenie IL-6 oraz CRP w 3 dobie zawału korelowało istotnie dodatnio zarówno z A LVESD jak i A LVEDD. 6 miesięcy po zawale stwierdzono także znamien¬ną wprost proporcjonalną korelację między stężeniem IL-6, IL-18, CRP i NT-proBNP a LVESD i LVEDD. Podwyższone stężenie CRP w 3 dobie zawału było niezależnym czynnikiem prognostycznym rozstrzeni LV 6 miesięcy po zawale. Wnioski: 1. Istotne, wprost proporcjonalne korelacje między stężeniem w surowicy IL-6, IL-10, IL-18, CRP i NT-proBNP a echokardiograficznymi wskaźnikami wymiarami struktur serca, wskazują na możliwość udziału zwiększonej aktywacji zapalnej i neurohumoralnej w rozwoju przebudowy serca po zawale. 2. Istotnie wyższe stężenie IL-6, IL-18 oraz CRP w grupie pacjentów, u których 6 miesięcy po zawale stwierdzono rozstrzeń LV w porównaniu do pacjentów, u których jej nie obserwowano, może przemawiać za udziałem wzmożonej aktywności procesów prozapalnych w rozwoju zaburzeń geometrii LV. 3. Podwyższone stężenie CRP w ostrej fazie zawału jest czynnikiem o niezależnej mocy prognostycznej rozwoju rozstrzeni LV 6 miesięcy po zawale.