Wydawnictwo medyczne Cornetis

Wydawnictwo medyczne

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Oferta dla wydawnictw - SYSTEM CORPRESS

Artykuły medyczne

Tytuł: Wartość prognostyczna testu z L-Dopą i klonidyną u pacjentów z endogennym niedoborem hormonu wzrostu oceniana retrospektywnie po zakończeniu leczenia - obserwacje własne

Autor:
Elżbieta Petriczko, Justyna Szmit-Domagalska, Anita Horodnicka-Józwa, Mieczysław Walczak
Typ:
Prace oryginalne
Język:
PL
Czasopismo:
Pediatric Endocrinology, Diabetes and Metabolism
Rok:
2009
Tom:
15
Numer:
1
Strona początkowa:
13
Strona końcowa:
19
ISSN:
2081-237X
Słowa kluczowe:
testy stymulacyjne, hormon wzrostu
Czytaj

Wprowadzenie: Postępowanie diagnostyczne celem wykrycia somatotropinowej niedoczynności przysadki u dzieci ciągle jest ograniczone złożonym, niejednolitym schematem badań testowych. Cel pracy: Analizowano znaczenie prognostyczne testów rezerwy przysadkowej w zakresie hormonu wzrostu (GH) (test z L-Dopą i klonidyną) u pacjentów z ciężkim (sGHD) i przejściowym (pGHD) niedoborem GH. Oceniono również efekty leczenia hormonem wzrostu u pacjentów w obu grupach. Materiał i metody: Badaną grupę stanowiło 41 dzieci po zakończeniu leczenia rhGH, u których przeprowadzono test hipoglikemii poinsulinowej. Na tej podstawie podzielono je na 2 podgrupy: sGHD - n=11 i pGHD - n=30. Wyniki: Oceniono GV (growth velocity - tempo wzrastania) w pierwszym roku leczenia w całej badanej grupie, które wynosiło 9,0±2,6 cm/rok (GV SD=4,5±4,0). Wzrost końcowy pacjentów w całej grupie: htSD=-1,2±1,1. Stwierdzono istotną ujemną korelację między szczytem wyrzutu GH w teście z insuliną a GV w pierwszym roku leczenia (r=-0,32; p=0,04) oraz wzrostem końcowym pacjentów (r=-0,36; p=0,02). Istnieje też silna dodatnia korelacja pomiędzy szczytem wyrzutu GH w teście z insuliną a szczytem wyrzutu GH w teście z L-Dopą (r=0,35; p=0,03); brak jest takiej zależności w teście z klonidyną. Stwierdzono istotną ujemną korelację między szczytem wyrzutu GH w teście z L-Dopą a wzrostem końcowym pacjentów (r=-0,41; p=0,01). Wzrost końcowy koreluje w sposób dodatni z GV w pierwszym roku leczenia (r=0,42; p=0,005). Wnioski: Rezerwę przysadkową w zakresie wydzielania GH lepiej określał test z L-Dopą niż test z klonidyną. Pacjenci z sGHD lepiej odpowiadali na leczenie rhGH i ich wzrost końcowy był bliższy normy populacyjnej. Czynnikiem prognostycznym dotyczącym końcowego efektu leczenia było również tempo wzrastania w pierwszym roku leczenia.