Wydawnictwo medyczne Cornetis

Wydawnictwo medyczne

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Oferta dla wydawnictw - SYSTEM CORPRESS

Artykuły medyczne

Tytuł: Czynność gonady męskiej u młodocianych po leczeniu choroby Hodgkina

Autor:
Maryna Krawczuk-Rybak, Elżbieta Solarz, Małgorzata Wojtkowska, Jolanta Wysocka, Michał Matysiak, Artur Gadomski, Bernarda Kazanowska, Dorota Sęga-Pondel
Typ:
Prace oryginalne
Język:
PL
Czasopismo:
Pediatric Endocrinology, Diabetes and Metabolism
Rok:
2009
Tom:
15
Numer:
2
Strona początkowa:
85
Strona końcowa:
92
ISSN:
2081-237X
Słowa kluczowe:
choroba Hodgkina, gonady, objawy uboczne, inhibina B
Czytaj

Wprowadzenie: Wysoki odsetek wyleczeń pacjentów z chorobą Hodgkina (HL) spowodował, iż odległe skutki uboczne leczenia przeciwnowotworowego, w tym jego gonadotoksyczność, stały się istotnym problemem. Cel pracy: Ocena wpływu chemioterapii i radioterapii, z uwzględnieniem wieku w czasie diagnozy oraz zmian zachodzących po zakończeniu terapii, na czynność gonad po leczeniu HL. Materiał i metody: W grupie 26 młodocianych w wieku od 15,6 do 25,2 lat, którzy byli leczeni z powodu HL w okresie przedpokwitaniowym (n=8) i pokwitania (n=18), dokonano oznaczeń inhibiny B, testosteronu, FSH, LH oraz średniej objętości jąder. Grupę kontrolną stanowiło 15 zdrowych młodo­cianych w analogicznym wieku. Wyniki: 1. W całej grupie badanej stwierdzono, w porównaniu do kontroli, znamiennie wyższe średnie wartości FSH (15,2±12,3 IU/l vs. 3,3 ±1,2 IU/l); p=0,0004, niższe stężenia inhibiny B (60,9±44,5 ng/l vs. 198,1±58,1ng/l); p=0,0001, nie stwierdzono różnic w stężeniach LH i testosteronu, natomiast średnia objętość jąder była mniejsza (18,2±2,6 ml vs. 21,3±5,1 ml); p=0,01. 2. Stężenia FSH >+2SD zaobserwowano u 62%, LH >+2SD - u 23%, a niskie stężenia inhibiny B - u 73% badanych. 3. Nie stwierdzono różnic w stężeniach analizowanych hormonów między: a) grupą ozdrowieńców leczo­nych przed i w czasie okresu pokwitania, b) pacjentami w różnych stadiach zaawansowania choroby. 4. Obniżone stężenia inhibiny B i wysokie, ale z tendencją do stopniowej normalizacji, stężenia FSH obserwowano >6 lat po leczeniu. 5. Badanie spermiogramu wykonane u 10 pacjentów wykazało azoospermię - u 4, oligozoospermię - u 4 i tylko u 2 pacjentów - normospermię. Wnioski: Wyniku terapii HL, niezależnie od wieku jej prowadzenia i stopnia zaawansowania dochodzi u znacznego odsetka pacjentów do długotrwałe­go uszkodzenia spermatogenezy. Ze względu na ten fakt pacjenci w momencie rozpoznania powinni uzyskać informacje na temat toksyczności leczenia i możliwości posiadania potomstwa.