Wydawnictwo medyczne Cornetis

Wydawnictwo medyczne

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Oferta dla wydawnictw - SYSTEM CORPRESS

Artykuły medyczne

Tytuł: Elektrokardiogram w podejmowaniu decyzji na ostrym dyżurze: ostry zator tętnicy płucnej czy ostry zespół wieńcowy?

Autor:
Piotr Kukla, Marek Jastrzębski, Leszek Bryniarski
Typ:
Prace poglądowe
Język:
PL
Czasopismo:
Polski Przegląd Kardiologiczny
Rok:
2009
Tom:
11
Numer:
2
Strona początkowa:
127
Strona końcowa:
132
ISSN:
1507-5540
Słowa kluczowe:
zator tętnicy płucnej, elektrokardiogram, zawał serca, ostry zespół wieńcowy
Czytaj

Ostry zator tętnicy płucnej (OZTP) jest stanem bezpośredniego zagrożenia życia. Mimo postępu w diagnostyce nadal wiąże się z niezwykle wysoką śmiertelnością sięgającą u osób niewłaściwie leczonych nawet 30%. Należy podkreślić, że nie ma czułych ani swoistych objawów elektrokardiograficz­nych typowych dla zatoru tętnicy płucnej. EKG nie służy do rozpoznawania OZTP, natomiast może być pomocny w różnicowaniu z innymi ostrymi stanami kardiologicznymi. Biorąc pod uwagę objawy kliniczne, łącznie z pewnymi zmianami elektrokardiograficznymi, można wysunąć podejrzenie zatoru tętnicy płucnej. Przy klinicznym podejrzeniu OZTP w dostępnym EKG, należy zwracać uwagę na zmiany występujące w następujących odpro­wadzeniach: V1, V2-V4, aVR, V4R i III. Odchylenie osi serca w lewo może występować w przebiegu OZTP nawet 2- lub 3-krotnie częściej aniżeli odchyle­nie osi serca w prawo. Ostry zator tętnicy płucnej bardzo często pozoruje zawał mięśnia sercowego ściany dolnej z przetrwałym uniesieniem odcinka ST. Uniesienie odcinka ST wodprowadzeniuV4R wymaga różnicowania między zawałem prawej komory a OZTP. Zmiany elektrokardiograficzne, szcze­gólnie występowanie ujemnych załamkówT, stwierdzane są u 60% chorych. W przypadku występowania ujemnych załamkówT proponuje się w róż­nicowaniu zwrócić szczególną uwagę na odprowadzenia III i V1. W porównaniu do ostrych zespołów wieńcowych (OZW), w przypadku OZTP ujemne załamki T występowały znamiennie częściej w odprowadzeniach: II, III, aVF i V1,V2 oraz znamiennie rzadziej w odprowadzeniach: I, aVL i V3-V6.