Wydawnictwo medyczne Cornetis

Wydawnictwo medyczne

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Oferta dla wydawnictw - SYSTEM CORPRESS

Artykuły medyczne

Tytuł: Ocena stężeń azotanów w surowicy i ślinie u dzieci z nieswoistymi zapaleniami jelit

Autor:
Andrzej Wędrychowicz, Kinga Kowalska-Dup laga, Stanisław Pieczarkowski, Małgorzata Sładek, Zofia Grzenda-Adamek, Krzysztof Fyderek
Język:
PL
Czasopismo:
Pediatria Współczesna Gastroenterologia, Hepatologia i Żywienie Dziecka
Rok:
2008
Tom:
10
Numer:
4
Strona początkowa:
183
Strona końcowa:
186
ISSN:
1507-5532
Słowa kluczowe:
azotany, nieswoiste zapalenia jelit, dzieci
Czytaj

Wprowadzenie: Wyniki badań z ostatnich lat potwierdziły udział azotanów (NO3) w patogenezie nieswoistych zapaleń jelit (IBD). Azo­tany są stabilnym produktem końcowym przemian tlenku azotu (NO), a ich stężenie we krwi odzwierciedla jego endogenną produkcję. Stwierdzono podwyższone poziomy NO3 w surowicy i ślinie u dorosłych pacjentów z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego (UC) oraz chorobą Leśniowskiego-Crohna (CD), brak jest jednak wyników badań oceniających zachowanie się NO3 u dzieci. Celem pracy była ocena stężeń NO3 w surowicy i ślinie u dzieci z IBD oraz ich korelacji z aktywnością procesu chorobowego. Materiał i metody: Do badań włączono 125 dzieci z IBD (63 z CD, 44 z UC, 18 z niespecyficznym zapaleniem jelita grubego - IC) o średniej wieku 12,5 lat (zakres 2,8-18,0 r.ż.). Do grupy kontrolnej włączono 56 zdrowych dzieci bez dolegliwości ze strony przewo­du pokarmowego. Stężenia NO3 w grupie z aktywnym IBD oznaczano 3-krotnie, przy przyjęciu oraz po 2 i 6 tygodniach leczenia, natomiast w grupie z IBD w remisji i kontrolnej 1 raz metodą ELISA. Aktywność kliniczną IBD oceniano według zmodyfikowanej skali Truelove-Wittsa (UC, IC) i PCDAI (CD), natomiast aktywność endoskopową i histopatologiczną, odpowiednio według skal endoskopowej Rotha i standardowej skali histopatologicznej. Wyniki: Oceniając NO3 w ślinie, w grupie pacjentów z aktywnym IBD stwierdzono przy przyjęciu podwyższone stężenia w porówna­niu do grupy kontrolnej (p<0,05). W grupie pacjentów z aktywnym CD obserwowano wzrost stężeń NO3 w ślinie w trakcie leczenia, natomiast w grupie z aktywnym UC i IC dochodziło do obniżenia ich stężeń. Stężenie NO3w ślinie wykazywało korelację z ich stęże­niem w surowicy (R=0,58; p<0,05), natomiast nie stwierdzono korelacji pomiędzy NO3 w ślinie a aktywnością IBD u dzieci. Stężenia NO3 w surowicy w grupie pacjentów z aktywnym IBD wykazywały podwyższone wartości przy przyjęciu w porównaniu do wartości w grupie z IBD w remisji i kontrolnej. Stężenia NO3 w surowicy wykazywały korelacje z aktywnością kliniczną (R=0,65; p<0,05) i endo­skopową UC (R=0,46, p<0,05), nie korelowały natomiast z aktywnością histopatologiczną UC oraz z aktywnością CD i IC. Wnioski: Różnice w zachowaniu się NO3 w surowicy i ślinie w trakcie leczenia IBD mogą znaleźć zastosowanie w diagnostyce różni­cowej między poszczególnymi jednostkami chorobowymi. Stężenia NO3 w surowicy odzwierciedlają aktywność UC u dzieci i mogą być wykorzystywane w praktyce klinicznej jako marker aktywności choroby.