Wydawnictwo medyczne Cornetis

Wydawnictwo medyczne

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Oferta dla wydawnictw - SYSTEM CORPRESS

Artykuły medyczne

Tytuł: Dynamika zmian parametrów sygnału przedsionkowego i synchronizacji przedsionkowo - komorowej w stymulacji VDD z pojedynczą elektrodą

Autor:
Jacek Lelakowski, Agnieszka Czunko, Jacek Szczepkowski
Typ:
Prace oryginalne
Język:
PL
Czasopismo:
Polski Przegląd Kardiologiczny
Rok:
2009
Tom:
11
Numer:
3
Strona początkowa:
169
Strona końcowa:
176
ISSN:
1507-5540
Słowa kluczowe:
sygnał przedsionkowy, stymulacja VDD
Czytaj

Wprowadzenie: VDD jest alternatywnym w stosunku do DDD systemem stymulacji u chorych z zaawansowanymi zaburzeniami przewodzenia przedsionkowo -komorowego (AV) i prawidłową funkcją węzła zatokowo -przedsionkowego (SA). Do tej pory nie ustalono jednoznacznie predyktorów stabilności synchronizacji AV i nie wykazano, w jakich grupach chorych należy unikać tej formy leczenia. Celem pracy była ocena zmienności parametrów detekcji endokawitarnego sygnału przedsionkowego oraz zależnej od tego skuteczności synchronizacji AV w 12 -miesięcznej prospektywnej obserwacji. Materiał i metodyka: Badaniem objęto grupę 65 chorych (22 K i 43 M) w wieku średnim 66,6±12,7 roku z istotnymi klinicznie zaburzeniami przewodzenia AV, u których wykluczono współistniejące zaburzenia automatyzmu węzła SA. W trakcie zabiegu implantacji stymulatora VDD oceniano wysokość amplitudy (przyjęto jako minimalną wartość Aśr >1 mV) i stabilność odczytu potencjału przedsionka w zależności od warunków oddechowych oraz określano położenie dipola przedsionkowego. W okresie rocznej obserwacji badano zachowanie się parametrów potencjału przedsionka (Aśr, Amin, próg detekcji) w zależności od fazy oddechowej oraz zmian pozycji ciała. Kontrolę przeprowadzono w następujących okresach: 3 -4 doba oraz 1, 3, 6 i 12 miesiąc po zabiegu. W trakcie „follow -up” oceniano efektywność synchronizacji AV (PAS) na podstawie odczytów licznika zdarzeń, próby wysiłkowej oraz monitorowania EKG metodą Holtera. Wyniki: Badana zmienność wartości Aśr w relacji do faz oddechu w trakcie zabiegu była nieznaczna (z wyjątkiem próby Valsalvy). W większości przypadków dipol atrialny lokalizowano w górnej części prawego przedsionka, ze względu na największą stabilność odczytu potencjału fali A. Różnice wartości amplitudy potencjału przedsionka w trakcie manewrów oddechowych w stosunku do swobodnego oddechu oraz związane ze zmianą pozycji ciała na ogół nie były znamienne statystycznie w trakcie całej obserwacji. W okresie 12 -miesięcznego „follow -up” współczynnik PAS utrzymywał się dla całej badanej grupy średnio na poziomie 95%. U 74% badanych (grupa A) odnotowano prawidłową efektywność synchronizacji ( PAS>95%), u pozostałych 26% (grupa B) PAS okresowo wynosił poniżej 95%. Nie stwierdzono statystycznych różnic wartości parametrów potencjału przedsionka w pomiarach śródoperacyjnych dla obu grup. Wnioski: 1. Stymulacja typu VDD z pojedynczą elektrodą jest skuteczna w zachowaniu efektywnej synchronizacji AV w obserwacji rocznej. 2. Wartości parametrów elektrogramu przedsionkowego wykazują stabilność w trakcie 12 -miesięcznej obserwacji i są adekwatne do uzyskiwanych w trakcie zabiegu implantacji stymulatora VDD. 3. Detekcja sygnału z dipola przedsionkowego umieszczonego w górnej części prawego przedsionka charakteryzuje się największą stabilnością odczytu. 4. Wartości amplitudy sygnału atrialnego uzyskane w trakcie zabiegu przy ustalonym akceptowalnym progu detekcji (Aśr >1,0 mV) i zachowanej stabilności odczytu, nie są krytyczne dla synchronizacji przedsionkowo -komorowej.