Wydawnictwo medyczne Cornetis

Wydawnictwo medyczne

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Oferta dla wydawnictw - SYSTEM CORPRESS

Artykuły medyczne

Tytuł: Analiza wyników bezpośrednich badań immunofluorescencyjnych u pacjentów z pemfigoidem pęcherzowym leczonych w Klinice Dermatologicznej we Wrocławiu w latach 2005-2008.

Autor:
Rafał Białynicki-Birula, Anna Wojnowska, Tomasz Kołodziej
Typ:
Prace oryginalne
Język:
PL
Czasopismo:
Dermatologia Kliniczna
Rok:
2009
Tom:
11
Numer:
4
Strona początkowa:
211
Strona końcowa:
215
ISSN:
1730-7201
Słowa kluczowe:
pemfigoid pęcherzowy, immunoglobuliny, dopełniacz, bezpośrednie badanie immunofluorescnecyjne, diagnoza
Czytaj

Wprowadzenie: Pemfigoid pęcherzowy (PP) jest jedną z autoimmunologicznych chorób pęcherzowych. Podstawą do postawienia rozpoznania są: obraz kliniczny, badanie histologiczne, bezpośrednie badanie immunofluorescencyjne (direct immunofluorescnece test, DIF) oraz badania serologiczne w kierunku autoprzeciwciał przeciw antygenom hemidesmosomalnym. W DIF ujawniane są linijne złogi immunoglobulin i/lub składowych dopełniacza układające się wzdłuż strefy błony podstawnej (basement membrane zone, BMZ) naskórka i/lub nabłonka błony śluzowej jamy ustnej lub oka. Celem pracy było zbadanie, które immunoglobuliny i/lub składowe dopełniacza są stwierdzane w BMZ u chorych na PP. Następnym celem było określenie, które z nich są specyficznym markerem dla PP, a których oznaczanie należy pominąć. Kolejnym zamierzeniem było porównanie wyników z lat 1986-2000 z wynikami z lat 2005-2008. Materiał i metody: Do badań włączono 61 pacjentów (43 kobiety i 18 mężczyzn) z PP leczonych w Klinice Dermatologii, Wenerologii i Alergologii AM we Wrocławiu w latach 2005-2008 (4 lata). Przeprowadzono rutynowe badania wycinków skórnych metodą DIF, oznaczając złogi przeciwciał: IgG, IgA i IgM oraz składowe dopełniacza: C1q i C3c. Biopsję do DIF wykonywano z niezmienionej klinicznie skóry w odległości 1 cm od zmian naciekowych i/lub pęcherzowych. Obecność linijnie układających się złogów na granicy skórno-naskórkowej traktowano jako dodatni wynik DIF. Wyniki: U 49 chorych (80,3%) występowały linijnie układające się złogi C3c. Były to najczęściej występujące złogi w BMZ. Złogi C1q występowały u 39 (63,9%) chorych, IgG u 28 (45,9%), IgA u 7 (11,5%), a IgM u 24 (39,3%). IgG występowały z C3c u 22 (36,1%) chorych, a z C1q u 18 (29,5%), natomiast IgG, C1q i C3c były jednocześnie obecne u 17 (27,9%) pacjentów. IgG i/lub C3c wykazano u 55 (90,2%), IgG i/lub C1q u 49 (80,3%), a IgG i/lub C1q i/lub C3c u wszystkich badanych (100,0%). Wnioski: 1. Wykazano, że złogi C3 występują w PP u 80,3% badanych, natomiast IgG u jedynie 45,9% badanych. Wyniki z lat 1986-2000 wynosiły odpowiednio: 65,8% i 60,9%. 2. Wykazano znaczenie diagnostyczne obecności złogów C1q, które stwierdzono u 65,1% chorych. Ich obecność pozwoliła podnieść czułość DIF (IgG i/lub C3) z 90% do 100% dla DIF (IgG i/lub C3 i/lub C1q). 3. Złogi IgA i IgM zawsze występowały łącznie ze złogami IgG i/lub C1q i/lub C3.