Wydawnictwo medyczne Cornetis

Wydawnictwo medyczne

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Oferta dla wydawnictw - SYSTEM CORPRESS

Artykuły medyczne

Tytuł: Analiza przyczyn niedoboru wzrostu u dzieci w materiale własnym

Autor:
Anna Majcher, Joanna Bielecka-Jasiocha, Beata Pyrżak
Typ:
Prace oryginalne
Język:
PL
Czasopismo:
Pediatric Endocrinology, Diabetes and Metabolism
Rok:
2009
Tom:
15
Numer:
3
Strona początkowa:
152
Strona końcowa:
156
ISSN:
2081-237X
Słowa kluczowe:
niedobór wzrostu, somatotropinowa niedoczynność przysadki, zespół Turnera, dzieci
Czytaj

Wprowadzenie: Niedobór wzrostu, określany jako osiągnięta w danym wieku wysokość ciała poniżej 10 centyla, (<-1,2 SDS dla wieku i płci), jest jedną z częstszych przyczyn zgłaszania się pacjentów do pediatry endokrynologa w Klinice Pediatrii i Endokrynologii w Warszawie. Najczęściej rozpoznawane są konstytucjonalnie wolny przebieg wzrostu i rozwoju (KOWR) i rodzinny niski wzrost, rzadziej – somatotropinowa niedoczynność przysadki (SNP) i zespół Turnera (ZT). Cel pracy: Analiza przyczyn niedoboru wzrostu oraz ocena częstości występowania somatotropinowej niedoczynności przysadki i zespołu Turnera u dzieci zgłaszanych z powodu niedoboru wzrostu w materiale własnym. Materiał i metody: U 1314 dzieci z niedoborem wzrostu w wieku od 1 do 18 lat (790 chłopców i 524 dziewczęta) przeprowadzono badanie podmiotowe z analizą parametrów urodzeniowych oraz przedmiotowe z pomiarem wysokości i masy ciała, zmierzono także ich rodziców. Pomiary wysokości i masy ciała zawsze wykonywał antropolog zgodnie z obowiązującymi kryteriami metodycznymi, wartości cech somatycznych znormalizowano według norm IMiDz z 2001 r. Deficyt wysokości ciała wynosił od -1,2 SDS (10 c) do -4,0 SDS (<< 3 c). Wyniki: 60% pacjentów stanowili chłopcy, 40% dziewczęta, średni wiek metrykalny w chwili zgłoszenia do Kliniki wynosił 10,27±3,84 roku. SNP rozpoznano u 246 dzieci (18,7%) – 176 chłopców (71,5%) i 70 dziewcząt (28,5%). U 49 dziewcząt (9,4% wszystkich pacjentów) rozpoznano ZT, a u 4 chłopców – zespół Noonan (0,5% chłopców). U 4 dzieci stwierdzono celiakię (0,3% badanych). U 1011 dzieci (76,9%) nie rozpoznano dotychczas zaburzeń w zakresie wydzielania hormonu wzrostu. Obniżone parametry urodzeniowe obserwowano u 19% dzieci, nie stwierdzono korelacji między danymi urodzeniowymi a deficytem wysokości ciała u dzieci z niedoborem wzrostu. Wnioski: 1. Większość zgłaszających się dzieci nie wymagała leczenia hormonem wzrostu, SNP zdiagnozowano u blisko 19% dzieci, a ZT – u ponad 9% dziewcząt. 2. Parametry urodzeniowe dzieci z niedoborem wzrostu nie determinują niskiego wzrostu u większości zbadanych dzieci. Częściej małe parametry urodzeniowe stwierdzono u dziewcząt z zespołem Turnera.