Wydawnictwo medyczne Cornetis

Wydawnictwo medyczne

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Oferta dla wydawnictw - SYSTEM CORPRESS

Artykuły medyczne

Tytuł: Zależność między stężeniem insuliny i glukozy w osoczu a maksymalnym poborem tlenu i składem ciała u młodych, szczupłych kobiet i mężczyzn

Autor:
Anna Czajkowska, Grażyna Lutosławska, Krzysztof Mazurek, Anna Kęska, Piotr Żmijewski
Typ:
Prace oryginalne
Język:
PL
Czasopismo:
Pediatric Endocrinology, Diabetes and Metabolism
Rok:
2009
Tom:
15
Numer:
3
Strona początkowa:
172
Strona końcowa:
176
ISSN:
2081-237X
Słowa kluczowe:
kobiety, mężczyźni, wydolność, skład ciała, insulina, glukoza
Czytaj

Wprowadzenie: Dane z piśmiennictwa dotyczące wrażliwości na insulinę nie są jednoznaczne i wskazują na podobną, wyższą lub niższą wrażliwość na działanie tego hormonu u kobiet w porównaniu z mężczyznami. Większość dotychczas przeprowadzonych badań dotyczyła osób w średnim lub starszym wieku z nadwagą lub otyłością, często o nieznanej wydolności fizycznej. Cel badań: Poszukiwanie zależności między stężeniem insuliny i glukozy w osoczu, a maksymalnym poborem tlenu, zawartością tkanki tłuszczowej i beztłuszczowej masy ciała u młodych, szczupłych kobiet i mężczyzn. Materiał i metody: Zbadano 151 studentów (75 mężczyzna, 76 kobiet) o procentowej zawartość tkanki tłuszczowej nieprzekraczającej odpowiednio 20% i 30%. Maksymalny pobór tlenu oceniano w czasie wysiłku wykonywanego na cykloergometrze. Stężenia glukozy oznaczano kolorymetrycznie (Randox Laboratories, Wielka Brytania), a insuliny – radioimmunologicznie (BioSource, Belgia). Wyniki: U obu płci stwierdzono istotną i ujemną korelację między maksymalnym poborem tlenu a procentową zawartością tkanki tłuszczowej (u kobiet r=-0,234; p<0,05, u mężczyzn r=-0,340; p<0,003). W żadnej z grup stężenia glukozy i insuliny nie były skorelowane z maksymalnym poborem tlenu. U kobiet średnie stężenie glukozy w osoczu było istotnie niższe (4,5 i 4,7 mmol/l; p<0,02), a średnie stężenie insuliny istotnie wyższe (8,1 μIU/ml i 6,9 μIU/ ml; p<0,001) w porównaniu z mężczyznami. U obu płci stężenia glukozy w osoczu nie korelowały ani z procentową zawartością tkanki tłuszczowej, ani z beztłuszczową masą ciała. U mężczyzn stwierdzono tendencję do dodatniej korelacji między stężeniami insuliny, a procentową zawartością tkanki tłuszczowej (r=0,214; p<0,07). U kobiet wykazano istotną i ujemną korelację między stężeniami insuliny a beztłuszczową masą ciała (r=-0,264; p<0,03). Wnioski: U młodych, szczupłych mężczyzn wzrost zawartości tkanki tłuszczowej może przyczyniać się do wzrostu stężenia insuliny. Natomiast u młodych, szczupłych kobiet niekorzystny wpływ na stężenie insuliny wywiera niska zawartość beztłuszczowej masy ciała.