Wydawnictwo medyczne Cornetis

Wydawnictwo medyczne

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Oferta dla wydawnictw - SYSTEM CORPRESS

Artykuły medyczne

Tytuł: Niedobór hormonu wzrostu u dorosłych oraz kliniczna i farmakoekonomiczna ocena jakości życia

Autor:
Maria Kołtowska-Häggström
Typ:
Prace poglądowe
Język:
EN
Czasopismo:
Pediatric Endocrinology, Diabetes and Metabolism
Rok:
2009
Tom:
15
Numer:
3
Strona początkowa:
203
Strona końcowa:
209
ISSN:
2081-237X
Słowa kluczowe:
niedobór hormonu wzrostu u dorosłych, jakość życia, substytucja hormonu wzrostu, analiza kosztów i użyteczności, lata życia skorygowane o jakość (QALY)
Czytaj

Ocena jakości życia (QoL) stała się integralnym elementem postępowania klinicznego oraz odgrywa istotną rolę w ekonomice zdrowia. W aspekcie klinicznym odpowiedź na leczenie w zakresie QoL jest oceniana na poziomie indywidualnego pacjenta lub grupy pacjentów, ale zawsze w obrębie tej samej jednostki chorobowej. Aspekt farmakoekonomiczny natomiast koncentruje się na szacowaniu wielkości różnic w QoL pacjentów na poziomie populacyjnym i najczęściej między poszczególnymi jednostkami chorobowymi. Dlatego w farmakoekonomice, QoL niezależnie od rodzaju schorzenia, powinna być wyrażona jednolitym, sumarycznym wskaźnikiem (indeks QoL). Powszechnie stosowaną jednostką jest tzw. indeks użyteczności wyrażający sumarycznie długość i jakość życia (lata życia skorygowane o jakość). Pogorszenie QoL u dorosłych pacjentów z niedoborem hormonu wzrostu od dawna należy do obrazu klinicznego niedoczynności przysadki. Randomizowane badania kliniczne nie dają jednak jednoznacznej odpowiedzi co do stopnia poprawy QoL podczas substytucji hormonu wzrostu (GH). Natomiast analizy danych KIMS® (Pfizer International Metabolic Database) potwierdziły występującą niezależnie od stopnia początkowego pogorszenia QoL poprawę podczas wieloletniej substytucji GH (poprawę, najbardziej radykalną w czasie pierwszego roku leczenia, obserwowano również, choć o mniejszej dynamice, w kolejnych lata leczenia; tendencja ta prowadziła do normalizacji QoL). Problemy z pamięcią oraz uczucie ciągłego zmęczenia były najczęściej wymienianymi objawami przez pacjentów nieleczonych GH. W dalszej kolejności zgłaszano uczucie napięcia, brak wiary w siebie oraz izolację społeczną. Podczas leczenia poprawa następowała we wszystkich tych obszarach, niemniej jednak w odwrotnej kolejności – najszybciej w zakresie obszarów o najmniejszym stopniu pogorszenia. W innym badaniu mierzono QoL indeksem użyteczności (QoL-AGHDAutility) oraz oceniono wpływ czynników demograficznych i klinicznych na odpowiedź na leczenie GH. Podobnie jak w pierwszym badaniu zasadnicza poprawa nastąpiła w pierwszym roku leczenia, natomiast nie zaobserwowano pełnej normalizacji indeksu użyteczności. Czynniki demograficzne i kliniczne nie miały wpływu na odpowiedź na leczenie – wszyscy pacjenci uzyskali porównywalną poprawę. Przedstawione badania ilustrują praktyczne zastosowanie oceny QoL zarówno w kontekście klinicznym jak i farmakoekonomicznym a jednocześnie wskazują różnice w doborze odpowiednich metod w zależności od celu przeprowadzanej oceny.