Wydawnictwo medyczne Cornetis

Wydawnictwo medyczne

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Oferta dla wydawnictw - SYSTEM CORPRESS

Artykuły medyczne

Tytuł: Obecność złogów przeciwciał IgG w przestrzeniach międzykomórkowych naskórka w niezmienionej skórze u chorej na odmianę śluzówkową pęcherzycy zwykłej. Opis przypadku.

Autor:
Rafał Białynicki-Birula, Tomasz Kołodziej, Maria Cisło, Zdzisław Woźniak
Typ:
Prace kazuistyczne
Język:
PL
Czasopismo:
Dermatologia Kliniczna
Rok:
2010
Tom:
12
Numer:
1
Strona początkowa:
16
Strona końcowa:
18
ISSN:
1730-7201
Słowa kluczowe:
pęcherzyca, rutynowe badania diagnostyczne, rozpoznanie
Czytaj

Pęcherzyca zwykła (Pemphigus vulgaris, PV) jest chorobą, w której najczęściej na początku choroby dochodzi do zmian w zakresie błon śluzowych jamy ustnej. Do posta wienia rozpoznania konieczne jest spełnienie kryteriów klinicznych, histologicznych i immunologicznych. Poza obrazem klinicznym, na który składają się nadżerki, zmiany rumieniowe i pęcherzowe, konieczne jest wykazanie komórek akantolitycznych i pęcherzy śródnaskórkowych w badaniu histologicznym ze zmiany skórnej. Ponadto należy wykazać krążące przeciwciała typu pemphigus oraz złogi przeciwciał IgG i/lub składowych dopełniacza C3 w przestrzeniach międzykomórkowych naskórka pobranego z okolicy zmian skórnych. Celem pracy było przedstawienie procesu diagnostycznego u pacjentki z pęcherzycą zwykłą ze zmianami wyłącznie na błonach śluzowej jamy ustnej. Opisano 55-letnią pacjentkę ze zmianami wyłącznie na błonach śluzowych jamy ustnej, które przez 5 lat były rozpoznawane jako afty, następnie przez 1,5 roku pacjentka była w remisji, a od 7 miesięcy obserwowano nadżerki. Na skórze nie było żadnych zmian. W badaniu histologicznym ze zmian na błonach śluzowych wykazano obecność: stanu gąbczastego, akantolizę i komórki akantolityczne oraz nacieki zapalne w podścielisku nabłonka, ale wynik DIF był niediagnostyczny, tj. wykazano jedynie ogniskowo złogi IgG w przestrzeniach międzykomórkowych nabłonka. Ponadto stwierdzono obecność krążących przeciwciał typu pemphigus. Ponieważ klinicznie obserwowano jedynie nadżerki o powierzchni 4 cm2, a zmiany samoistnie się goiły, w celu potwierdzenia rozpoznania po raz drugi wykonano DIF, tym razem z niezmienionej skóry. Wykazano obecność złogów przeciwciał IgG w przestrzeniach międzykomórkowych naskórka. Na podstawie obrazu klinicznego, ale przede wszystkim wyników badań dodatkowych, rozpoznano PV. Złogi przeciwciał IgG wykazano w wycinku z niezmienionej skóry wyłącznie w zakresie błon śluzowych jamy ustnej. Obserwowane zjawisko znajduje wytłumaczenie na podstawie teorii kompensacyjnej desmoglein Stanley'a i Amagai, a jednocześnie potwierdza przydatność biopsji pobranej z dowolnego miejsca skóry. Badania immunologiczne wycinków zdrowej skóry, nawet przy braku zmian na skórze, mogą mieć znaczenie diagnostyczne.