Wydawnictwo medyczne Cornetis

Wydawnictwo medyczne

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Oferta dla wydawnictw - SYSTEM CORPRESS

Artykuły medyczne

Tytuł: Wpływ skuteczności terapii hipotensyjnej na zmienność rytmu serca (HRV) u osób chorujących na nadciśnienie tętnicze

Autor:
Paweł Gać, Małgorzata Poręba, Rafał Poręba, Małgorzata Sobieszczańska, Witold Pilecki, Ryszard Andrzejak
Typ:
Prace oryginalne
Język:
PL
Czasopismo:
Polski Przegląd Kardiologiczny
Rok:
2010
Tom:
12
Numer:
1
Strona początkowa:
29
Strona końcowa:
33
ISSN:
1507-5540
Słowa kluczowe:
zmienność rytmu serca, nadciśnienie tętnicze, leczenie hipotensyjne
Czytaj

Wprowadzenie: Choroby sercowo-naczyniowe są wciąż główną przyczyną przedwczesnych zgonów. Nadciśnienie tętnicze jest jednym z odstawowych czynników ryzyka chorób krążenia. Systematyczność w leczeniu nadciśnienia tętniczego przynosi w rezultacie normalizację wartości ciśnienia tętniczego i zmniejszenie ryzyka wystąpienia powikłań sercowo-naczyniowych. Cel pracy: Ocena zmienności rytmu serca (heart rate variability – HRV) u chorych ze skutecznie leczonym nadciśnieniem tętniczym. Materiał i metodyka: Do badania włączono 68 osób w wieku od 24 do 88 lat (średnia wieku: 52,2±13,5 lat). W oparciu o kryterium występowania nadciśnienia tętniczego oraz skuteczności terapii hipotensyjnej, badanych podzielono na 3 podgrupy: podgrupę I stanowiły osoby z nieskutecznie leczonym nadciśnieniem tętniczym (n=17), podgrupę II – osoby ze skutecznie leczonym nadciśnieniem tętniczym (n=13), a podgrupę III – osoby niechorujące na nadciśnienie tętnicze, stanowiące grupę kontrolną (n=38). Wśród osób objętych badaniem wykonano 24-godzinne monitorowanie holterowskie EKG. Zapis poddano ocenie czasowej, obejmującej całodobową rejestrację oraz oddzielnie godziny dziennej aktywności (6:00-22:00) i odpoczynku nocnego (22:00-6:00). W analizie uwzględniono wskaźniki obliczane na podstawie oceny czasu trwania kolejnych odstępów RR rytmu serca (SDNN, SDNNi, SDANN) oraz określane na podstawie analizy różnic pomiędzy kolejnymi odstępami RR (rMSSD, pNN50). Wyniki: Badane grupy nie różniły się maksymalną, średnią i minimalną częstością serca. Porównując pomiędzy sobą parametry analizy czasowej HRV w obserwacji 24-godzinnej wykazano, że parametr SDNNi był znamiennie niższy w podgrupie I, w porównaniu do podgrupy III, a parametr rMSSD znamiennie niższy w podgrupach I i II, niż w podgrupie III. Porównując parametry czasowej analizy HRV obliczone dla dziennej aktywności i godzin nocnych wykazano, że SDNNi był istotnie statystycznie niższy w podgrupie I w czasie dnia i w godzinach nocnych, w porównaniu do podgrupy III. rMSSD był natomiast znamiennie niższy w podgrupach I i II w czasie dnia i w godzinach nocnych, niż w podgrupie III. Wnioski: U osób chorujących na nadciśnienie tętnicze skutecznie leczonych hipotensyjnie stwierdzono większą HRV niż u osób chorujących na nadciśnienie tętnicze leczonych nieskutecznie, ale mniejszą HRV niż u osób niechorujących na nadciśnienie tętnicze.