Wydawnictwo medyczne Cornetis

Wydawnictwo medyczne

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Oferta dla wydawnictw - SYSTEM CORPRESS

Artykuły medyczne

Tytuł: Znaczenie migotania przedsionków w powstawaniu zatorowości systemowej

Autor:
Tomasz Zapolski, Andrzej Wysokiński
Typ:
Prace poglądowe
Język:
PL
Czasopismo:
Polski Przegląd Kardiologiczny
Rok:
2010
Tom:
12
Numer:
1
Strona początkowa:
45
Strona końcowa:
54
ISSN:
1507-5540
Słowa kluczowe:
migotanie przedsionków, zatorowość systemowa, udar mózgu, leczenie przeciwzakrzepowe
Czytaj

Migotanie przedsionków nie jest arytmią łagodną, jak uważano przez wiele lat. Powoduje ono poważne konsekwencje kliniczne a najważniejsze z nich to niewydolność krążenia i zatorowość obwodowa w tym zwłaszcza niedokrwienny udar mózgu. Poza klinicznie jawnym niedokrwieniem mózgu jeszcze częstsze są nieme klinicznie epizody niedokrwienia, które w efekcie powodują pogorszenie jakości życia chorych. Zagrożenie zatorowością systemową związaną z migotaniem przedsionków zależy od etiologii arytmii (reumatyczne vs niereumatyczne), czasu trwania arytmii, charakteru arytmii (napadowe vs przewlekłe). Rewersja migotania przedsionków do rytmu zatokowego, niezależnie od sposobu jej wykonania, jest także obarczona ryzykiem wystąpienia udaru. Mechanizmy leżące u podstaw zatorowości w przebiegu migotania przedsionków są związane zarówno z samą arytmią, jak również mogą być następstwem przywracania rytmu zatokowego. Cenną metodą pozwalającą na ustalenie przyczyny migotania przedsionków jest echokardiografia. Dodatkowe korzyści przynosi przezprzełykowe badanie echokardiograficzne, które pozwala na bezpośrednie wykrycie materiału zatorowego w obrębie jam serca. Pomaga także w ustaleniu patomechanizmu epizodu niedokrwiennego oraz wnosi cenne elementy służące do stratyfikacji ryzyka zagrożenia udarem. Pozwala wreszcie na podejmowanie i indywidualizację decyzji terapeutycznych w konkretnych przypadkach. Wyróżniono kilka klinicznych czynników ryzyka wskazujących na zagrożenie zatorowe u chorych z migotaniem przedsionków: przebyty udar mózgu, nadciśnienie tętnicze, cukrzyca, niewydolność serca, wiek powyżej 75 lat. W stratyfikacji ryzyka zatorowego przydatne są także niektóre parametry echokardiograficzne, jak: dysfunkcja skurczowa lewej komory, nasilone spontaniczne kontrastowanie krwi, obecna skrzeplina wewnątrzsercowa, prędkość przepływu krwi przez uszko lewego przedsionka <20 cm/s, złożona blaszka miażdżycowa w aorcie. Poważne zagrożenie zatorowością systemową, jaką niesie migotanie przedsionków, jest powodem podejmowania intensywnych działań zapobiegawczych. Należy dążyć przede wszystkim do usunięcia przyczyny arytmii. W przypadku, kiedy jest to niemożliwe, konieczne jest zapobieganie epizodom zatorowym. Można to osiągnąć poprzez odpowiednie leczenie przeciwzakrzepowe a także dzięki coraz liczniejszym i nowocześniejszym zabiegom kardiochirurgicznym oraz procedurom kardiologii interwencyjnej.