Wydawnictwo medyczne Cornetis

Wydawnictwo medyczne

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Oferta dla wydawnictw - SYSTEM CORPRESS

Artykuły medyczne

Tytuł: Znaczenie badania ultrasonograficznego podczas nakłucia żyły szyjnej wewnętrznej u pacjentów oddziału intensywnego nadzoru kardiologicznego

Autor:
Andrzej Gackowski, Anton Chrustowicz, Ewa Konduracka, Nader El Massri
Typ:
Prace oryginalne
Język:
PL
Czasopismo:
Polski Przegląd Kardiologiczny
Rok:
2010
Tom:
12
Numer:
2
Strona początkowa:
97
Strona końcowa:
102
ISSN:
1507-5540
Słowa kluczowe:
kaniulacja naczyń, ultrasonografia, żyła szyjna wewnętrzna, bezpieczeństwo, powikłania
Czytaj

Wprowadzenie: Wprowadzenie cewnika do żyły szyjnej wewnętrznej (internal jugular vein - IJV) jest procedurą często wykonywaną w oddziałach intensywnego nadzoru kardiologicznego. Zabieg może być trudny, szczególnie u osób otyłych niskiego wzrostu, u których występują niekorzystne warunki anatomiczne. Wielokrotne próby nakłucia wiążą się z ryzykiem poważnych powikłań, zwłaszcza u chorych otrzymujących leki przeciwkrze- pliwe. Cel pracy: Ocena przydatności naprowadzania ultrasonograficznego (USG) podczas zabiegu nakłucia IJV. Materiał i metodyka: Badanie wykonano u 45 pacjentów (23 mężczyzn, 22 kobiet, średnia wieku 60,8±11 lat). Decyzja o wykonaniu USG podczas zabiegu była przypadkowa i zależała od dostępności w danej chwili ultrasonografu. Nakłucie metodą rutynową, w oparciu o położenie punktów ana- tomicznych szyi i klatki piersiowej, przeprowadzono u 22 chorych (Grupa ANAT). U 23 pacjentów zastosowano naprowadzanie za pomocą sondy liniowej 7 MHz umieszczonej w sterylnej rękawiczce, przyłożonej poprzecznie, poniżej planowanego miejsca nakłucia (Grupa USG). Ustalano optymal- ne miejsce i kąt nakłucia, i śledzono igłę aż do jej umieszczenia w żyle. Wyniki: U 5 spośród 23 chorych grupy USG (21%) stwierdzono zapadnięcie żyły związane z hipowolemią. Poszerzenie żyły uzyskano po podaniu płynów i(lub) ułożeniu chorego w pozycji Trendelenburga. Nakłucie IJV po pierwszym wprowadzeniu igły uzyskano u 20 pacjentów grupy USG (87%) i u 6 cho- rych z grupy ANAT (27,3%; p=0,01), liczba nakłuć szyi była znamiennie mniejsza w grupie USG (1,3±0,6 vs 2,0±0,9; p=0,002). Przekłucie zarówno przed- niej, jak i tylnej ściany żyły z koniecznością jej wycofania przed wprowadzeniem prowadnika, stwierdzono częściej w grupie ANAT (40% vs 13% chorych; p=0,03). Omyłkowe nakłucie tętnicy szyjnej wspólnej miało miejsce u 2 chorych grupy ANAT i nie wystąpiło u żadnego chorego z grupy USG (p=0,3). Miejscowy krwiak w okolicy wkłucia stwierdzono u 2% chorych z grupy USG i u 5% chorych z grupy ANAT (p=0,5). Skuteczne nakłucie uzyskano u wszystkich pacjentów w grupie USG i u 21 chorych z grupy ANAT (95%). U 1 chorego grupy ANAT po czterokrotnym nieskutecznym nakłuciu żyły i wystąpieniu miejscowego krwiaka związanego z nakłuciem tętnicy szyjnej, zabieg przerwano i po zastosowaniu USG wykonano prawidłowe wpro- wadzenie cewnika do IJV po przeciwnej stronie szyi. Powodem niepowodzenia zabiegu okazało się nietypowe położenie IJV po stronie przednio-przy- środkowej w stosunku do tętnicy szyjnej. Wnioski: 1. USG pozwala stwierdzić zapadnięcie IJV związane z hipowolemią oraz nietypową anatomię układu żylnego. 2. Ultrasonograficzne napro- wadzanie igły ułatwia zabieg, zmniejszając liczbę koniecznych nakłuć tkanek szyi, co czyni je szczególnie użytecznym u chorych z trudnymi warunkami anatomicznymi i leczonych przeciwzakrzepowo.