Wydawnictwo medyczne Cornetis

Wydawnictwo medyczne

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Oferta dla wydawnictw - SYSTEM CORPRESS

Artykuły medyczne

Tytuł: Ocena wydolności beztlenowej nisko-, normo- i wysokorosłych osób w wieku 18-23 lat

Autor:
Tatiana Poliszczuk, Andrzej Wiśniewski, Paweł Tomaszewski, Henryk Norkowski, Krzysztof Krawczyk
Typ:
Prace oryginalne
Język:
PL
Czasopismo:
Pediatric Endocrinology, Diabetes and Metabolism
Rok:
2010
Tom:
16
Numer:
3
Strona początkowa:
182
Strona końcowa:
188
ISSN:
2081-237X
Słowa kluczowe:
niskorosłość, wysokorosłość, wydolność beztlenowa
Czytaj

Wprowadzenie: Dotychczas nie określono czy wydolność beztlenowa osób niskorosłych, statystycznie stanowiących 10% populacji, różni się od stwierdzanej u normo- i wysokorosłych (>90 centyla). W piśmiennictwie nie przedstawiano dotychczas wyników badań umożliwiających porównanie wydolności beztlenowej u osób o zróżnicowanej wysokości ciała. Materiał i metody: 435 (kobiety – 57%, mężczyźni – 43%) zdrowych młodych dorosłych w wieku od 18 do 23 lat. Parametry fizyczne wydolności beztlenowej (wielkość wykonanej pracy, rozwinięta moc maksymalna i czas rozwinięcia) oznaczono w czasie trwającego 10 sekund wysiłku wykonywanego na ergometrze rowerowym. Badanych zakwalifikowano do jednej z 3 klas wysokości ciała: <10 centyla (ct) – niskorośli, w zakresie od 10 do 90 ct – normorośli, >90 ct – wysokorośli. Wyniki: Niski wzrost stwierdzono u 5%, przy czym u 0,7% wszystkich badanych rozpoznano niedobór wysokości ciała (≤-2,0 SDS). Wysokorosłość cechowała 22% badanych. Bez względu na płeć w ocenianej kohorcie stwierdzono znamiennie większą od oczekiwanej (p <0,001) reprezentację wysokorosłych i znamiennie mniejszą niskorosłych (p <0,01). Nie stwierdzono różnic w wielkości średnich analizowanych parametrów wydolności beztlenowej u osób nisko-, normo- i wysokorosłych za wyjątkiem kobiet wysokorosłych, które uzyskały znamiennie lepsze rezultaty od kobiet normorosłych. Wnioski: Nie stwierdzono istotnych różnic w wydolności osób nisko-, normo- i wysokorosłych. Jednak zwłaszcza w odniesieniu do kobiet, a szczególnie kobiet wysokorosłych, zaobserwowano związek między wysokością ciała i wydolnością beztlenowa. Nie można pominąć faktu, że u osób z niską wysokością ciała stwierdzono większość najgorszych wyników uzyskanych przez ogół badanych, co nakazuje ostrożne interpretowanie poziomu wydolności beztlenowej niskorosłych. Autorzy stwierdzają, że dla poprawnego interpretowania wyników badania wydolności beztlenowej należy opracować normy dla populacji krajowej z uwzględnieniem płci i wieku metrykalnego, natomiast w przypadku badania osób niskorosłych postulują różnicowanie przyczyn niskorosłości.