Wydawnictwo medyczne Cornetis

Wydawnictwo medyczne

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Oferta dla wydawnictw - SYSTEM CORPRESS

Artykuły medyczne

Tytuł: Epidemiologia cukrzycy typu 1 wśród dzieci i młodzieży w Polsce północno-wschodniej w latach 1988-1999

Autor:
Jadwiga Peczyńska, Mirosława Urban, Bożena Florys
Typ:
Prace oryginalne
Język:
PL
Czasopismo:
Pediatric Endocrinology, Diabetes and Metabolism
Rok:
2001
Tom:
7
Numer:
1
Strona początkowa:
17
Strona końcowa:
20
ISSN:
2081-237X
Słowa kluczowe:
cukrzyca typu 1, epidemiologia, zapadalność
Czytaj

Wprowadzenie: Badania prowadzone w wielu krajach europejskich wskazują tendencję wzrostową zapadalności na cukrzycę typu 1 w różnych regionach naszego kontynentu. Cel pracy: Celem pracy była ocena zapadalności na cukrzycę typu 1 u dzieci i młodzieży w Polsce północno- wschodniej w latach 1988-1999 oraz analiza współczynników zachorowalności w zależności od wieku, płci, miejsca zamieszkania i pory roku w której wystąpiła choroba. Materiał i metody: Poradnia Diabetologiczna przy II Klinice Chorób Dzieci AM w Białymstoku obejmuje opieką dzieci i młodzież z makroregionu północno-wschodniej Polski (w granicach administracyjnych z 1975 r.) który zamieszkiwało około 4% populacji Polski. Badaniem retrospektywnym objęto okres od 1.01.1988 r. do 31.12.1999 r. Rejestrowano wszystkie nowe zachorowania na cukrzycę insulinozależną (IDDM) u dzieci w wieku 0-18 lat. Zapadalność na cukrzycę wyrażono za pomocą współczynnika zapadalności stanowiącego liczbę nowo zdiagnozowanych przypadków IDDM w czasie roku na 100 000 populację odpowiednio dobraną wiekowo. Dane dotyczące liczebności populacji zaczerpnięto z Roczników Demograficznych GUS z lat 1988-1999. Wyniki: Wczasie 12-letniego okresu obserwacji populacji wieku rozwojowego zamieszkującego makroregion północno-wschodniej Polski cukrzycę typu 1 rozpoznano u 421 osób [221 chłopców (52,5%) i 200 dziewcząt (47,5%)]; współczynnik zapadalności dla całego regionu wynosił 7,33 (4,6-10,1). Analiza wieku pacjentów w chwili rozpoznania cukrzycy wykazała rzadsze występowanie cukrzycy u dzieci poniżej 5 r.ż. - 53 osób (12,5%), częściej natomiast rozpoznawano cukrzycę typu 1 w okresie pokwitania - 188 osób (44,65%). Największy wzrost zapadalności dotyczył osób w przedziale wiekowym 5-14 lat, osiągając w tej grupie wartość 17 przypadków na 100 tys. osób w 1999 r. Analiza zapadalności w zależności od miejsca zamieszkania wykazała wzrost liczby nowych przypadków cukrzycy typu 1 głównie w rejonach wiejskich, w ośrodkach miejskich pozostawał na stałym poziomie. Choroba ujawniała się istotnie częściej w okresie jesienno-zimowym w porównaniu do miesięcy letnich. Wnioski: 1) Współczynnik zachorowalności na cukrzycę typu 1 w makroregionie północno-wschodniej Polski w ciągu analizowanych 11 lat wzrósł znacząco z 4,6 w 1988 r. do 10,1 w 1999 r. Sugeruje to konieczność przeprowadzenia badań mających na celu identyfikację czynników etiologicznych i podjęcie próby dzia- łań prewencyjnych. 2) Stwierdzona sezonowość zachorowań na cukrzycę typu 1 potwierdza istotny udział czynników środowiskowych w etiopatogenezie choroby.