Wydawnictwo medyczne Cornetis

Wydawnictwo medyczne

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Oferta dla wydawnictw - SYSTEM CORPRESS

Artykuły medyczne

Tytuł: Rola biofilmu w przeżywalności i żywotności grzybów z rodzaju Candida poza organizmem gospodarza

Autor:
Elżbieta Ejdys, Aneta Natalia Rasztęborska
Typ:
Prace oryginalne
Język:
PL
Czasopismo:
Mikologia Lekarska
Rok:
2010
Tom:
17
Numer:
3
Strona początkowa:
155
Strona końcowa:
159
ISSN:
1232-986X
Słowa kluczowe:
Candida, biofilm, przeżywalność, anabioza
Czytaj

Wprowadzenie: Szczepy grzybów z rodzaju Candida bytujące w ontocenozach narządowych są wysoce wyspecjalizowane. Przystosowały swój metabolizm do temperatury powyżej 36ºC, blisko stuprocentowej wilgotności i pełnego zestawu substancji pokarmowych. Celem pracy było określenie ich zdolności przeżycia i utrzymania żywotności po opuszczeniu makroorganizmu i porównanie tych dwóch parametrów zarówno dla biofilmu, jak i populacji rozproszonej. Materiał i metody: Do oceny przeżywalności i żywotności wybrano grzyby drożdżopodobne z rodzaju Candida: Candida albicans, Candida dubliniensi, i Candida tropicalis. Obserwacje prowadzono w ciągu 11 dni, oceniając co 24 godz. badane parametry zarówno dla prób grzybów rosnących w biofilmie jak i populacji rozproszonej. Przeżywalność grzybów oceniano przy zastosowaniu techniki barwienia przyżyciowego w błękicie metylenowym, opartej na selektywności przepuszczania błony komórkowej żywej komórki. Żywotność grzybów sprawdzano zakładając hodowle na podłożu Sabourauda i inkubując 72 godz. równolegle w temp. 22oC i 37oC. Wyniki: Średnia wartość przeżywalności obserwowanych gatunków grzybów dla biofilmu wyniosła 68,39% - w warunkach pełnego dostępu do bioaerozolu i 58,11% przy jego limitowanym dostępie. Uśredniona wartość odsetka żywych komórek Candida albicans była najwyższa spośród analizowanych gatunków i wynosiła dla populacji w biofilmie: 78,18% i A2-63,18%. Tylko komórki grzybów inkubowane w temperaturze pokojowej wykazały proliferację. Wnioski: Przeżywalność komórek z rodzaju Candida pozbawionych ochronnej funkcji biofilmu w warunkach braku substratu pokarmowego i niskiej wilgotności nie przekracza 10%. W warunkach stresu fizjologicznego zdolność do szybkiego przejścia w stan anabiozy warunkuje przeżycie grzybów z rodzaju Candida. Przy niskiej przeżywalności badanych grzybów drożdżopodobnych tylko powszechna zdolność do tworzenia błony biologicznej różnego typu tłumaczy ich sukces ekologiczny. Główną drogą transmisji izolatów patogenicznych Candida do kolejnych ontocenoz narządowych wydaje się bezpośrednia droga zakażenia lub powietrzno-kropelkowa, gdyż dłuższe przebywanie poza organizmem gospodarza nie eliminuje grzyba, ale prowadzi do deadaptacji termofilności, a co za tym idzie utraty chorobotwórczości.