Wydawnictwo medyczne Cornetis

Wydawnictwo medyczne

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Oferta dla wydawnictw - SYSTEM CORPRESS

Artykuły medyczne

Tytuł: Wykazanie zależności między występowaniem przeciwciał przeciwjądrowych (ANA), wybranych markerów nowotworowych w surowicy krwi, poziomem rozpuszczalnego receptora IL-2 (IL-2RB), wybranych parametrów układu odpornościowego a zmianami w narządach wewnętrznych kobiet w przebiegu układowych chorób tkanki łącznej.

Autor:
Mariola Kunicka, Bożena Suwała-Jurczyk, Mariusz Skiba, Zenon P. Czuba, Wojciech Król
Typ:
Prace oryginalne
Język:
PL
Czasopismo:
Dermatologia Kliniczna
Rok:
2010
Tom:
12
Numer:
4
Strona początkowa:
251
Strona końcowa:
255
ISSN:
1730-7201
Słowa kluczowe:
sklerodermia układowa, układowy toczeń rumieniowaty, zespół Sjögrena, przeciwciała przeciwjądrowe, CEA, Ca125
Czytaj

Wprowadzenie: Układowe choroby tkanki łącznej są bardzo złożonymi, o zróżnicowanej etiopatogenezie chorobami, prowadzącymi do uszkodzenia narządów wewnętrznych. Patogeneza układowych chorób tkanki łącznej do tej pory nie została w pełni poznana. Najistotniejsze są jednak liczne zaburzenia immunologiczne, prowadzące do produkcji autoprzeciwciał skierowanych przeciwko antygenom jądrowym własnych tkanek. Cel pracy: Celem pracy było wykazanie zależności między występowaniem przeciwciał przeciwjądrowych (ANA), wybranych markerów nowotworowych, poziomem rozpuszczalnego receptora dla IL-2 w surowicy, poziomem IgG, IgM, C3 i C4 a zmianami w narządach wewnętrznych u pacjentek z wybranymi, układowymi chorobami tkanki łącznej. Materiał i metody: Badaniami objęto 48 kobiet w wieku od 40 do 60 lat (średnia wieku 56 lat), u których występowały zmiany kliniczne sugerujące występowanie układowej choroby tkanki łącznej (SLE, SCLE, Scleroderma systemica, Sjögren Syndrome) oraz uzyskano dodatnie wyniki na obecność przeciwciał przeciwjądrowych (ANA) oznaczanych metodą immunofluorescencji pośredniej (IF) na komórkach HEp2. Oznaczanie poziomu przeciwciał przeciwjądrowych oraz oznaczenie poziomu rozpuszczalnego receptora IL-2Rα wykonane zostało przy użyciu metody immunoenzymatycznej (ELISA). Wykrywano autoprzeciwciała klasy IgG (SS-A/Ro, SS-B/La, Sm, Sm/RNP, Jo-1, Scl-70). Poziomy IgG, IgM, C3 i C4 w surowicy oznaczono metodą pojedynczej immunodyfuzji (metoda Mancini). Oznaczenia poziomu markerów nowotworowych CEA i Ca125 wykonano przy użyciu metody immunoenzymatycznej (ELISA). Wyniki: W grupie chorych ze sklerodermią układową (26 badanych) przeciwciała Scl-70 występowały u 22 (84,6%) badanych, u 4 (15,4%) mimo występujących zmian klinicznych nie zostały wykryte. U 16 badanych (61,6%) przeciwciało Scl-70 było jedynym przeciwciałem, u 4 (15,4%) towarzyszyło Sm\RNP, u 2 (3,8%) towarzyszyło SS-A/Ro i SS-B/La. U 2 badanych (3,8%) jedynym wykrytym przeciwciałem było SS-B/La. U 8 (30,8%) badanych stwierdzono podwyższony poziom IL-2Rα. W 5 (17,3%) przypadkach podwyższonej wartości IL-2Rα towarzyszyło występowanie w surowicy jako jedynego przeciwciała Scl-70, w 3 (5,7%) przypadkach Scl-70 i Sm\RNP. W tej grupie kobiet każdorazowo wysokim mianom autoprzeciwciał towarzyszyła podwyższona wartość markera raka jajnika Ca125. W grupie 18 badanych (37,5%) ze stwierdzonym SLE i/lub SCLE występowały charakterystyczne zmiany skórne i na błonach śluzowych, bóle stawowe i dodatnie próby świetlne. U 14 badanych (77,7%) występowały odchylenia w morfologii, u 10 badanych (55,8%) występowały odchylenia w badaniu moczu, a u 8 (44,4%) stwierdzono zmiany w płucach. W grupie (33,3%) badanych, u których w surowicy wykazano podwyższony poziom IL-2Rα oraz obecność przeciwciał Sm i Sm/RNP stwierdzono we wszystkich przypadkach występowanie: przyspieszonego OB, zmian w morfologii, charakterystycznych zmian skórnych i na błonach śluzowych, bólów stawowych, zmian w moczu, odchyleń w badaniu neurologicznym, zwłóknień w płucach oraz dodatnich prób świetlnych. U wszystkich badanych ze sklerodermią układową (100%) występowały charakterystyczne dla SSc zmiany skórne, podwyższona aktywność CPK oraz hipergammaglobulinemia. U 7 badanych (22,6%) w surowicy których wykryto Scl-70, występowały wszystkie zmiany przyjęte jako kryteria SSc. U 4 badanych (15,4%), u których nie stwierdzono Scl-70, występowały zmiany w kapilaroskopii, charakterystyczne zmiany skórne i hipergammaglobulinemia. Przeciwciało Scl-70 było obecne w surowicy krwi pacjentek, u których stwierdzono zmiany w przełyku, płucach, kościach dłoni i oun. U pacjentek, w surowicy których stwierdzono obecność Sm i Sm/RNP (8 badanych - 44,8%) występowały odchylenia dotyczące badania moczu, odchylenia w morfologii, odchylenia w badaniu neurologicznym, zmiany w płucach. Wnioski: Występowanie SS-A/Ro i SS-B/La wiązało się z występowaniem suchości błon śluzowych (zespół Sjögrena) oraz obniżonych poziomów IgM. W tych przypadkach nie stwierdzono występowania podwyższonego poziomu IL-2Rα w surowicach. Występowanie przeciwciał Sm i Sm/RNP w SLE i SCLE związane jest z zajęciem najważniejszych narządów: nerek, oun, płuc i zmianami hematologicznymi. Podwyższonej wartości poziomu IL-2Rα towarzyszy często występowanie w surowicy przeciwciał Scl-70 i Sm\RNP. W tej grupie chorych ze sklerodermią układową wysokim mianom autoprzeciwciał towarzyszyła każdorazowo podwyższona wartość markera raka jajnika Ca125.