Wydawnictwo medyczne Cornetis

Wydawnictwo medyczne

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Oferta dla wydawnictw - SYSTEM CORPRESS

Artykuły medyczne

Tytuł: Wczesne upośledzenie tolerancji glukozy i czynności komórek B u otyłych dzieci

Autor:
Piotr Fichna, Bogda Skowrońska, Katarzyna Majewska, Witold Stankiewicz
Typ:
Prace oryginalne
Język:
EN
Czasopismo:
Pediatric Endocrinology, Diabetes and Metabolism
Rok:
2010
Tom:
16
Numer:
4
Strona początkowa:
255
Strona końcowa:
261
ISSN:
2081-237X
Słowa kluczowe:
otyłość u dzieci, tolerancja glukozy, czynność komórek β, IVGTT, FPIR
Czytaj

Wprowadzenie i cel pracy: Oprócz uwzględnienia faktu światowej epidemii otyłości u dzieci, trzeba oceniać także indywidualne zagrożenie komplikacjami, które wymagają wczesnej prewencji. Celem badań opisanych w niniejszej pracy było sprawdzenie, czy względnie krótko trwająca otyłość u dzieci może już wpływać na komórki - poza ich adaptacyjną wzmożoną sekrecja insuliny. Materiał i metody: Badaniami objęto 138 dzieci z nadwagą i otyłością oraz 20 ich zdrowych rówieśników w wieku odpowiednio 13,0±3,3 i 12,4±3,4 roku, których podzielono według punktacji odchyleń standardowych indeksu masy ciała (BMI-SDS). Pacjenci byli też sklasyfikowani według wyników doustnego testu tolerancji glukozy (OGTT) jako osoby z normalną (NGT) bądź upośledzoną tolerancja glukozy (IFG/IGT) oraz jako wykazujące insulinooporność (+IR) albo wolne od niej (non-IR). Stężenia insuliny w surowicy oraz wskaźniki insulinooporności/wrażliwości były również oznaczane. W celu oceny pierwszej fazy wydzielania insuliny (FPIR) dzieci poddawano dożylnemu testowi obciążenia glukozą (IVGTT). Wyniki: Pacjenci z nadwagą i otyli mieli niższe wskaźniki wrażliwości na insulinę niż w grupie kontrolnej. IVGTT ujawnił znacząco wyższe wyniki FPIR (mU/l; do 3 min) u otyłych wobec kontrolnych pacjentów (272,9±143,8 vs. 125,4±70,1). Podgrupa +IR przedstawiała najwyższe wartości FPIR (297,6±156,3). W obserwacji przedłużonej do 10 min także stwierdzono znaczące różnice między +IR (486,8±213,6), a non-IR (393,6±190,6) oraz dziećmi kontrolnymi (196,8±82,4). Ponadto w (3 min) FPIR, otyli pacjenci NGT wykazali znacząco wyższe wydzielanie (292,1±151,2) insuliny, niż kontrolni (125,4±70,1), jak również chorzy z grupy IFG/IGT (171,5±75,5). Z kolei, ci ostatni charakteryzowali się największą opornością na insulinę i największymi wartościami BMI-SDS. Wnioski: Należy stwierdzić, że IFG/IGT może wystąpić bardzo wcześnie u dzieci z otyłością. Odzwierciedla to upośledzenie czynności komórek β, które powinno być rozpoznawane jako stan przedcukrzycowy i wymaga szybkiej interwencji chroniącej przed cukrzycą typu 2