Wydawnictwo medyczne Cornetis

Wydawnictwo medyczne

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Oferta dla wydawnictw - SYSTEM CORPRESS

Artykuły medyczne

Tytuł: Polimorfizm genów cytokinowych TNF-a (308 A/G), IL-10 (1082 A/T 819 C/T 592 A/C), IL-6 (174 C/G), IFN-g (874 A/T); określenie genetycznie uwarunkowanego poziomu syntezy cytokin w grupie dzieci chorych z cukrzycą typu 1

Autor:
Urszula Siekiera, P. Jarosz-Chobot, J. Janusz, Brygida Koehler
Typ:
Prace oryginalne
Język:
PL
Czasopismo:
Pediatric Endocrinology, Diabetes and Metabolism
Rok:
2002
Tom:
8
Numer:
1
Strona początkowa:
29
Strona końcowa:
34
ISSN:
2081-237X
Słowa kluczowe:
cukrzyca typu 1, polimorfizm, genotypy cytokin TNF-a, IL-10, IL-6, IFN-y, PCR
Czytaj

Wprowadzenie: Cukrzyca typu 1 jest genetycznie uwarunkowaną chorobą autoimmunizacyjną. Geny, które określa się jako silnie zasocjowane z występowaniem choroby, zlokalizowane są w regionie HLA. Rozważana jest również rola indywidualnie zróżnicowanego nasilenia odpowiedzi immunologicznej oraz udział genów cytokinowych w predyspozycji do cukrzycy typu 1. Cel pracy: Celem niniejszej pracy było określenie genetycznie uwarunkowanego poziomu sekrecji TNF-a, IL-10, IL-6, IFN-y w grupie chorych z cukrzycą typu 1. Materiał i metody: 36 dzieci z cukrzycą typu 1 i 36 zdrowych osób. DNA uzyskano z jednojądrzastych komórek krwi obwodowej. Do oceny polimorfizmu zastosowano metodę PCR-SSP. Wyniki: Pacjenci z cukrzycą typu 1 różnią się poziomem wydzielania cytokin oraz częstością występowania genotypów cytokinowych od osób zdrowych. Genotyp TNF-a (G/A), jak również IL-10 (ATA/ATA) oznaczany u dzieci chorych, nie pojawiał się w grupie kontrolnej. Genotypy IL-10 GCC/ACC, IL-6 C/C IFN-y T/T obserwowano rzadziej w populacji chorych dzieci niż w grupie kontrolnej. Nie stwierdzono różnic w częstości występowania IL-10 (GCC/ACC, GCC/ATA, ACC/ACC, ACC/ATA IL-6 G/G oraz IFN-y T/AA/A pomiędzy tymi grupami. Dzieci chore częściej niż osoby zdrowe należały do wysokich wydzielaczy TNF-a i IL-6. Wnioski: Indywidualnie zróżnicowaną podlegającą genetycznej kontroli zdolność do odpowiedzi immunologicznej można określić na poziomie molekularnym. Stanowi to ważny element uzupełnienia i poszerzenia danych immunogenetycznych istotnych dla szacowania czynników ryzyka predyspozycji do choroby.