Wydawnictwo medyczne Cornetis

Wydawnictwo medyczne

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Oferta dla wydawnictw - SYSTEM CORPRESS

Artykuły medyczne

Tytuł: Choroba scheuermanna – problem diagnostyczny i leczniczy w wieku rozwojowym

Autor:
Joanna Białkowska, Krystyna Piskorz-Ogórek
Język:
PL
Czasopismo:
Przegląd Pediatryczny
Rok:
2010
Tom:
40
Numer:
4
Strona początkowa:
231
Strona końcowa:
234
ISSN:
0137-723X
Słowa kluczowe:
choroba Scheuermanna, kinezyterapia, fizykoterapia, kifoza, przykurcze
Czytaj

Wprowadzenie: Częstość występowania choroby Scheuermanna u dzieci oceniana jest na ok. 1 do 5%. Choroba ta najczęściej występuje u chłopców w wieku od 10 do 17 r.ż. Etiologia choroby jest nieznana. Rozpoznanie we wczesnym okresie jest bardzo trudne ze względu na początkowo bezbolesny przebieg, a pogłębianie kifozy następuje dopiero wtedy, gdy zmiany są już mocno zaawansowane. Badanie przedmiotowe pacjentów powinno zawierać, oprócz oceny stopnia kifozy, ocenę przykurczów stawowych i mięśniowych. Konieczne jest to do właściwego zaplanowania kompleksowej rehabilitacji. Celem pracy była ocena częstotliwości występowania choroby Scheuermanna w różnych grupach wiekowych wśród dzieci z plecami okrągłymi leczonych w poradni rehabilitacyjnej i ortopedycznej Wojewódzkiego Szpitala Dziecięcego w Olsztynie (WSSD) Materiał i metody: Analizie retrospektywnej poddano dokumentację medyczną 51 pacjentów z chorobą Scheuermanna, leczonych w poradni rehabilitacyjnej i ortopedycznej WSSD w latach 2007-2010. Wyniki: Chorobę Scheuermanna zdiagnozowano u 51 osób ze 196 dzieci z rozpoznaniem pleców okrągłych. Przebiegała najczęściej bez dolegliwości, Tylko u 15 pacjentów stwierdzono objawy towarzyszące chorobie: dolegliwości bólowe i uczucie zmęczenia w okolicy piersiowo-lędźwiowej kręgosłupa. U wszystkich pacjentów odnotowano pogłębioną kifozę piersiową. Większości dzieci nie badano pod kątem przykurczów stawowych. W terapii stosowano ćwiczenia, leczenie polem magnetycznym, hydroterapię i gorset ortopedyczny. tylko 5 z 14 dzieci zakwalifikowanych do leczenia gorsetem, nosiło gorset zgodnie z zaleceniami. Wnioski: Wskazane jest poszerzenie badania przedmiotowego dzieci z chorobą Scheuermanna o określenie obecności przykurczów w stawach barkowych, mięśni klatki piersiowej, mięśni kulszowo-goleniowych i biodrowych oraz poszerzenie kinezyterapii w przypadku ich stwierdzenia. Niezbędna jest częsta kontrola pacjentów w poradni mająca na celu zwiększenia motywacji i edukacji do tego typu leczenia choroby.