Wydawnictwo medyczne Cornetis

Wydawnictwo medyczne

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Oferta dla wydawnictw - SYSTEM CORPRESS

Artykuły medyczne

Tytuł: Stężenie wolnych kwasów tłuszczowych może wpływać na resztkową insulinosekrecję w cukrzycy typu 1

Autor:
Agnieszka Zmysłowska, Krystyna Wyka, Agnieszka Szadkowska, Beata Mianowska, Iwona Pietrzak, Wojciech Młynarski
Typ:
Prace oryginalne
Język:
EN
Czasopismo:
Pediatric Endocrinology, Diabetes and Metabolism
Rok:
2011
Tom:
17
Numer:
1
Strona początkowa:
26
Strona końcowa:
29
ISSN:
2081-237X
Słowa kluczowe:
cukrzyca typu 1, wolne kwasy tłuszczowe, resztkowa insulinosekrecja, stężenie peptydu C
Czytaj

Wprowadzenie: Prowadzone w ostatnich latach badania nad patogenezą cukrzycy typu 1 (T1DM) wykazały, iż procesowi autoimmunologicznemu obecnemu w komórkach β wysp trzustkowych towarzyszą zaburzenia metabolizmu tkanki tłuszczowej właściwe dla cukrzycy typu 2. Celem pracy była ocena korelacji między stężeniem peptydu C, jako wykładnika zachowanej insulinosekrecji, a stężeniem wolnych kwasów tłuszczowych u dzieci chorych na T1DM. Materiały i metody: Do badań włączono grupę 178 pacjentów (średni wiek równy 10,8 roku; M/K 99/79). U wszystkich chorych oznaczono metodą radioimmunologiczną osoczowe stężenie peptydu C na czczo oraz poziom wolnych kwasów tłuszczowych w surowicy krwi enzymatyczną metodą kolorymetryczną. Pomiarów dokonano w momencie rozpoznania T1DM oraz po 6 miesiącach. Wyniki: U 34 (19,1%) pacjentów stwierdzono stężenie peptydu C powyżej dolnej granicy dla wartości prawidłowych (>0,28 pmol/ml) w obu punktach czasowych. Stężenie wolnych kwasów tłuszczowych na początku T1DM było znacząco wyższe w porównaniu do ich poziomu w 6 miesiącu trwania choroby (38,4±29,4 vs. 28,9±23,1 mg/dl; p=0,0003). Zaobserwowano jednak dodatnią korelację między poziomami wolnych kwasów tłuszczowych w obu punktach czasowych (r=0,31; p=0,0008). Co szczególnie interesujące, wykazano obecność ujemnej korelacji między stężeniami wolnych kwasów tłuszczowych oraz peptydu C, zarówno w momencie rozpoznania cukrzycy typu 1 (r=-0,19; p=0,01) jak i po 6 miesiącach jej trwania (r=-0,18; p=0,02). Ponadto, w odniesieniu do wartości stężenia peptydu C jako cechy dychotomicznej (powyżej i poniżej 0,28 pmol/ml), zaobserwowano wyższe poziomy wolnych kwasów tłuszczowych u pacjentów z niższymi stężeniami peptydu C w momencie rozpoznania choroby (41,1 vs. 29,9 mg/dl; p=0,03) oraz odnotowano podobną tendencję w 6 miesiącu trwania cukrzycy (31,0 vs. 23,7 mg/dl; p=0,1). Nie wykazano związku między stężeniem wolnych kwasów tłuszczowych a wiekiem zachorowania pacjenta, jego płcią, zapotrzebowaniem na insulinę oraz wartością HbA1c. Wnioski: Otrzymane wyniki, które łączą poziom wolnych kwasów tłuszczowych z zachowaną resztkową insulinosekrecją u pacjentów z T1DM, mogą służyć jako kolejny dowód na poparcie udziału metabolizmu tkanki tłuszczowej w patogenezie T1DM.