Wydawnictwo medyczne Cornetis

Wydawnictwo medyczne

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Oferta dla wydawnictw - SYSTEM CORPRESS

Artykuły medyczne

Tytuł: Wizerunek ciała wysoko- i normorosłych dziewcząt w wieku 13-17 lat

Autor:
Joanna Głogowska, Katarzyna Milde, Romuald Stupnicki
Typ:
Prace oryginalne
Język:
EN
Czasopismo:
Pediatric Endocrinology, Diabetes and Metabolism
Rok:
2011
Tom:
17
Numer:
2
Strona początkowa:
92
Strona końcowa:
95
ISSN:
2081-237X
Słowa kluczowe:
wizerunek ciała, budowa ciała, wysoki wzrost, wiek okołopokwitaniowy
Czytaj

Wprowadzenie: Dziewczęta w okresie dojrzewania mają często trudności z kształtowaniem racjonalnych wyobrażeń na temat własnego ciała, zaś osiągnięcie „właściwej sylwetki„ jest uważane przez nie za czynnik zapewniający sukces i szczęście. Zaburzenia procesów wzrastania, takich jak np. wysokorosłość, stają się często przedmiotem społecznego napiętnowania, co może prowadzić do zaniżania samooceny zwłaszcza w okresie dojrzewania. Cel pracy: Ocena postrzegania własnej sylwetki przez wysoko- i normorosłe dziewczęta oraz określenie zgodności samooceny z oceną dokonaną przez badającego. Materiał i metody: Badaniami objęto dwie grupy dziewcząt w wieku 13-17 lat: o wysokości ciała powyżej 90 centyla (grupa W; n=20) oraz o prawidłowej wysokości ciała, między 40 i 60 centylem (grupa N; n=36). Posługując się szablonem z 9 sylwetkami badane dziewczęta wskazywały swój typ sylwetki oraz typ przez siebie pożądany. Ponadto osoba przeprowadzająca badanie dokonała własnej oceny; dziewczęta o sylwetkach 1 lub 2 sklasyfikowano jako chude, 3 lub 4 jako „prawidłowe„, a powyżej 4 jako krępe. Oceny sylwetek odnoszono do wskaźnika BMI. Wyniki: Dziewczęta z obu grup nie różniły się znamiennie wskaźnikiem BMI. Dziewczęta „chude„ zawyżały samoocenę posiadanej i pożądanej sylwetki w stosunku do oceny zewnętrznej (p <0,05), u dziewcząt „normalnych„ ocena zewnętrzna była równa sylwetce pożądanej, a samoocena była zawyżona względem nich (p <0,05). U dziewcząt „krępych„ samoocena i ocena zewnętrzna były zgodne, ale pożądana sylwetka dziewcząt z grupy W była znamiennie wyższa niż w grupie N (odpowiednio 5,0 i 3,9; p <0,05). W obu analizowanych grupach stwierdzono dodatnią wysoce znamienne zależności między wartością wskaźnika BMI a samooceną, oceną określoną przez niezależnego eksperta oraz z typem sylwetki jaki chciałyby mieć. Wnioski: Obowiązujące wzorce urody kobiecej lansowane przez mass media mogą kształtować nieprawidłowe wyobrażenie wizerunku własnego ciała i potęgować „kult szczupłej sylwetki„. Poznanie tych wyobrażeń jest niezbędne w zapobieganiu szkodliwym zachowaniom zdrowotnym.