Wydawnictwo medyczne Cornetis

Wydawnictwo medyczne

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Oferta dla wydawnictw - SYSTEM CORPRESS

Artykuły medyczne

Tytuł: Przebieg wzrastania dzieci dotkniętych chorobą nowotworową

Autor:
Dorota Birkholz, Anna Balcrerska, Halina Kamińska, Maria Korpal-Szczyrska, Bohdana Dorant
Typ:
Prace oryginalne
Język:
PL
Czasopismo:
Pediatric Endocrinology, Diabetes and Metabolism
Rok:
2002
Tom:
8
Numer:
2
Strona początkowa:
63
Strona końcowa:
71
ISSN:
2081-237X
Słowa kluczowe:
ALL, guz Wilmsa, przebieg wzrastania
Czytaj

Wprowadzenie: Na przestrzeni ostatnich 20 lat dokonał się ogromny postęp w leczeniu chorób nowotworowych u dzieci. U części z nich pojawią się późne następstwa spowodowane przebytą terapią onkologiczną. Cel pracy: Ocena przebiegu wzrastania u dzieci poddanych chemio - i radioterapii z powodu dwóch chorób nowotworowych: ostrej białaczki limfoblastycznej (ALL) i guza Wilmsa (nepftroWasfoma). Cel pracy realizowano w oparciu o analizę przebiegu wzrastania i rozwoju dziecka od momentu rozpoznania choroby nowotworowej, w trakcie leczenia i po jego zakończeniu. Materiał i metody: Badaniami objęto 52 dzieci (grupa I - ALL - 30 pacjentów i grupa II - guz Wilmsa - 22 chorych), będących w pełnej remisji choroby podstawowej. Grupę I stanowiło 30 dzieci po przebytej chemioterapii (według programów terapeutycznych BFM 83 i BFM 90) i po profilaktycznym napromienianiu ośrodkowego układu nerwowego (dawką całkowitą 12 Gy i 18 Gy). Grupa II obejmowała 22 dzieci po przebytej chemioterapii według programów terapeutycznych SIOP 9 i SIOP 92 i po radioterapii loży po usuniętej nerce wraz z guzem lub na całą jamę brzuszną (dawką całkowitą od 15-35 Gy). Wyniki: Na podstawie analizy przebiegu wzrastania od dnia rozpoznania do dnia przeprowadzonych badań stwierdzono znamienne zahamowanie wzrastania w pierwszych 12 miesiącach leczenia przeciwnowotworowe-go w obu grupach chorych. W grupie I przyspieszenie tempa wzrastania obserwowano w pierwszym roku po zakończeniu terapii (p=0,001). Podobne obserwacje poczyniono w grupie II (p=0,001). Pacjenci z grupy I leczeni napromienianiem oun dawką całkowitą 12 Gy wykazali istotnie wyższy „skok" wzrostowy po 1 roku od odstawienia leczenia w porównaniu z osobami napromienianymi dawką 18 Gy (p=0,001). W obu grupach stwierdzono istotnie niższą rzeczywistą pozycję centylową określoną w oparciu o średnią wzrostu rodziców (p=0,01 w grupie I i p=0,001 w grupie II) w porównaniu do aktualnej wysokości ciała dzieci. Oceniając rezerwę przysadkową w zakresie hormonu wzrostu (GH) nie stwierdzono nieprawidłowości. Opóźnienie dojrzewania szkieletu kostnego wyrażone wiekiem kostnym w obu grupach byłoznamienne(grupal - p=0,025, grupa II - p=0,001). Wnioski: 1) Skojarzenie intensywnej chemioterapii z radioterapią istotnie upośledza przebieg wzrastania u dzieci leczonych z powodu ALL i guza Wilmsa w pierwszym roku leczenia. 2) Wydaje się, że dawka całkowita 12 Gy i 18 Gy stosowana w ostrej białaczce limfoblastycznej w profilaktycznym napromienianiu oun nie ma istotnego wpływu na przebieg wzrastania po zakończeniu leczenia. 3) Wszyscy pacjenci, którzy pomyślnie zakończyli leczenie przeciwnowotworowe w dzieciństwie, wymagają stałej, wielospecjalistycznej opieki lekarskiej, gdyż wczesne rozpoznanie późnych powikłań może istotnie poprawić jakość ich życia.