Wydawnictwo medyczne Cornetis

Wydawnictwo medyczne

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Oferta dla wydawnictw - SYSTEM CORPRESS

Artykuły medyczne

Tytuł: Wpływ etiologii dysfunkcji lewej komory na parametry zmienności rytmu serca w krótkoczasowej analizie częstotliwościowej u chorych kwalifikowanych do terapii resynchronizującej

Autor:
Bożena Urbanek, Jan Ruta, Krzysztof Kudryński, Iwona Cygankiewicz, Paweł Ptaszyński, Krzysztof Kaczmarek, Joanna Lewek, Jerzy Krzysztof Wranicz
Typ:
Prace oryginalne
Język:
PL
Czasopismo:
Polski Przegląd Kardiologiczny
Rok:
2011
Tom:
13
Numer:
1
Strona początkowa:
5
Strona końcowa:
9
ISSN:
1507-5540
Słowa kluczowe:
zmienność rytmu serca, przewlekła niewydolność serca
Czytaj

Wprowadzenie: U chorych z przewlekłą niewydolnością serca (chronic heart failure - CHF) i upośledzeniem funkcji skurczowej lewej komory obserwuje się obniżone wartości parametrów zmienności rytmu serca (heart rate variability - HRV). Związek między etiologią CHF a zmianami aktywności układu autonomicznego modulującymi rytm serca nie jest do końca wyjaśniony. Cel pracy: Celem pracy jest ocena wpływu etiologii dysfunkcji lewej komory (niedokrwienna vs. nieniedokrwienna) na parametry HRV w krótkoczasowej analizie częstotliwościowej u chorych kwalifikowanych do terapii resynchronizującej (cardiac resynchronization therapy - CRT): NYHA III/IV, EF<35%, QRS>120 ms z LBBB. Materiał i metodyka: Badaniem objęto 58 chorych w średnim wieku 61+7 lat, 18 pacjentów z kardiomiopatią niedokrwienną (ischemic cardiomyopathy - ICM) i 40 pacjentów z kardiomiopatią nie-niedokrwienną (non-ischemic cardiomyopathy -NICM), u których z 5-minutowych rejestracji EKG metodą autoregresji obliczano moc widma HRV w zakresie niskich (low frequency power - LF=0,04-0,15 Hz) i wysokich (high frequency power - HF=0,15-0,4 Hz) częstotliwości oraz wskaźnik LF/HF. Wyniki: Moc widma składowych LF i HF u chorych z ICM jest istotnie statystycznie niższa niż u pacjentów z NICM (11,6±6,7 vs. 32,4±5,8 ms2, p<0,05 oraz 8,9±4 vs. 23,9±17,4 ms2, p<0,05). Zależność tą obserwuje się w obu podgrupach pacjentów z EF%=26-35% (12,5±8,7 vs. 34,1±24,3 ms2, p<0,05 oraz 11,28±9,1 vs. 25,5±17,6 ms2, p<0,05) jak i EF<25% (11±5,4 vs. 28,3±29,5 ms2, p<0,05 oraz 7,6±3,4 vs. 20±16,9 ms2, p<0,05). Wnioski: Badanie sugeruje, że u chorych z zaawansowaną niewydolnością serca kwalifikowanych do CRT zaburzenia aktywności układu autonomicznego oceniane na podstawie mocy widma HRV mogą być związane z etiologią niewydolności serca, a nie nasileniem dysfunkcji lewej komory (EF%). Niezależnie od stopnia dysfunkcji lewej komory, u pacjentów z ICM obserwuje się większy stopień zaburzeń aktywności układu autonomicznego niż u chorych z NICM.