Wydawnictwo medyczne Cornetis

Wydawnictwo medyczne

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Oferta dla wydawnictw - SYSTEM CORPRESS

Artykuły medyczne

Tytuł: Przydatność mikrowoltowego alternansu załamka T w ocenie rokowania u chorych z kardiomiopatią rozstrzeniową

Autor:
Ewa Trzos, Tomasz Rechciński, Maria Krzemińska-Pakuła, Jarosław D. Kasprzak, Karina Wierzbowska-Drabik, Barbara Uznańska, Małgorzata Kurpesa
Typ:
Prace oryginalne
Język:
PL
Czasopismo:
Polski Przegląd Kardiologiczny
Rok:
2011
Tom:
13
Numer:
1
Strona początkowa:
16
Strona końcowa:
23
ISSN:
1507-5540
Słowa kluczowe:
kardiomiopatia rozstrzeniowa (DCM), mikrowoltowa naprzemienność załamka T (TWA), ryzyko arytmiczne
Czytaj

Wprowadzenie: Mimo nowoczesnych metod leczenia śmiertelność w przebiegu kardiomiopatii rozstrzeniowej (DCM) jest wysoka, a nagłe zgony (SCD) są przyczyną śmierci znacznego odsetka chorych. Obecność mikrowoltowego alternansu załamka T (TWA) jest wykładnikiem obecności substratu arytmogenego. Cel pracy: 1. Ocena częstości występowania TWA u pacjentów z DCM. 2. Wartość prognostyczna badania TWA oraz wskaźników elektrokardiograficznych w ocenie rokowania. Materiał i metodyka: Do badania włączono 93 pacjentów z rozpoznaną DCM. Oceny TWA dokonano podczas badania na bieżni ruchomej (system Cambridge Heart). Zgodnie z przyjętymi kryteriami testy interpretowano jako ujemne TWA(–), dodatnie i nieokreślone. W dalszej ocenie wyniki dodatnie i nieokreślone opisywano łącznie jako TWA(+). Wcześniej u wszystkich wykonano 24-godzinne ambulatoryjne monitorowanie EKG i przeprowadzono następujące analizy: 1. zaburzeń rytmu, 2. zmienności rytmu zatokowego (HRV), odstępu QT, 3. obecności późnych potencjałów komorowych (LP), 4. turbulencji rytmu zatokowego (HRT: TS i TO). W zależności od wyników testu TWA chorych podzielono na 2 grupy: grupa 1 – 44 (47,3%) chorych z TWA(–), grupa 2 – 49 (52,7%) z TWA(+). Wyniki: Epizody nVT (63,2%) oraz LP (34,6%) znamiennie częściej występowały w grupie TWA(+). W okresie obserwacji trwającej średnio 28,2±9,3 miesięcy zmarło 10 chorych, w tym 5 nagle, a 9 hospitalizowano z powodu zagrażającej życiu arytmii lub adekwatnego wyładowania ICD. Łącznie złożony twardy punkt końcowy (nagły zgon sercowy lub zagrażająca życiu arytmia) wystąpił u 14 chorych. Obecność TWA była znamiennie wyższa w grupie chorych, u których wystąpił twardy punkt końcowy, jednak w wieloczynnikowej analizie regresji tylko obecność epizodów nieutrwalonego częstoskurczu komorowego, wzrost wartości NT-proBNP oraz obniżone wartości SDNN miały istotny wpływ na ryzyko zdarzeń arytmicznych. Wnioski: 1. U chorych z DCM rejestruje się wysoki odsetek dodatnich testów TWA. 2. Znaczenie testu badającego obecność mikrowoltowej naprzemienności załamka T w ocenie zarówno ryzyka zgonu, jak i ryzyka arytmicznego w grupie chorych z kardiomiopatią rozstrzeniową jest najprawdopodobniej ograniczone. 3. Z rokowaniem w DCM związane są epizody nieutrwalonego częstoskurczu komorowego, nieprawidłowe wartości parametrów czasowej analizy HRV i turbulencji rytmu zatokowego.