Wydawnictwo medyczne Cornetis

Wydawnictwo medyczne

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Oferta dla wydawnictw - SYSTEM CORPRESS

Artykuły medyczne

Tytuł: Znaczenie badania echokardiograficznego w rozpoznaniu zatorowości płucnej — przegląd piśmiennictwa

Autor:
Leszek Gromadziński, Beata Januszko-Giergielewicz, Ryszard Targoński, Piotr Pruszczyk
Typ:
Prace poglądowe
Język:
PL
Czasopismo:
Polski Przegląd Kardiologiczny
Rok:
2011
Tom:
13
Numer:
1
Strona początkowa:
36
Strona końcowa:
40
ISSN:
1507-5540
Słowa kluczowe:
zatorowość płucna, echokardiografia
Czytaj

W ostatnim czasie częstość występowania zatorowości płucnej (ZP) wśród chorób układu krążenia uległa zwiększeniu. Po zawale serca i udarze mózgu ZP jest trzecim najczęstszym stanem bezpośredniego zagrożenia życia. Mimo znacznego postępu diagnostycznego i terapeutycznego nadal wiąże się z wysoką śmiertelnością przekraczającą 15% w grupie chorych wysokiego ryzyka. Problemem jest również mało charakterystyczna i często wieloobjawowa symptomatyka ZP, która niejednokrotnie wiedzie do niewłaściwego rozpoznania, a co za tym idzie, braku właściwego postępowania terapeutycznego, co pogarsza rokowanie. Wydaje się wobec powyższego konieczne dalsze rozwijanie wizualizacyjnych metod diagnostycznych szczególnie wielorzędowej tomografii komputerowej. Również standardowa echokardiografia przezklatkowa ma istotne znacznie zarówno diagnostyczne, jak i rokownicze w wybranych grupach chorych z podejrzeniem ZP. Celem niniejszej pracy jest przedstawienie roli przezklatkowego badania echokardiograficznego u pacjentów z ZP. Przezklatkowe badanie echokardiograficzne jest badaniem nieinwazyjnym, łatwo dostępnym i prostym w wykonaniu, które może być przeprowadzone przy łóżku chorego. W klasycznym badaniu echokardiograficznym u około 25-50% pacjentów z potwierdzoną ZP stwierdza się cechy przeciążenia prawej komory (PPK) serca. Cechy PPK, które w sposób pośredni mogą świadczyć o ZP, mają różną czułość i swoistość, sięgającą 50-90%, dlatego też u chorych bez wysokiego ryzyka ZP, tj. bez niestabilności hemodynamicznej, badanie to ma rolę prognostyczną, a nie diagnostyczną, ponieważ brak PPK może wystąpić u ponad połowy chorych z ZP. Badanie echokardiograficzne odgrywa inną rolę w ZP u chorych niestabilnych hemodynamicznie, czyli w grupie chorych wysokiego ryzyka. Stwierdzenie tą metodą prawidłowej morfologii i czynności prawej komory bez cech jej przeciążenia czyni rozpoznanie ZP mało prawdopodobnym. Natomiast obecność cech PPK w tej grupie pacjentów, gdy na pogłębienie diagnostyki metodą sTK czy scyntygrafii perfuzyjnej płuc brakuje czasu, może pomóc w szybkim rozpoznaniu ZP i bezzwłocznym włączeniu odpowiedniego leczenia. Przytoczone dane wskazują, że badania echokardiograficzne u chorych z ZP mają znaczenie rokownicze, natomiast w niektórych przypadkach chorych wysokiego ryzyka zgonu także diagnostyczne.