Wydawnictwo medyczne Cornetis

Wydawnictwo medyczne

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Oferta dla wydawnictw - SYSTEM CORPRESS

Artykuły medyczne

Tytuł: Późne wzmocnienie w tomografii komputerowej jako nowa technika oceny żywotności mięśnia sercowego — doświadczenia wstępne

Autor:
Piotr Lipiec, Ewa Szymczyk, Błażej Michalski, Ludomir Stefańczyk, Bartłomiej Woźniakowski, Arkadiusz Rotkiewicz, Konrad Szymczyk, Jarosław D. Kasprzak
Typ:
Prace oryginalne
Język:
PL
Czasopismo:
Polski Przegląd Kardiologiczny
Rok:
2011
Tom:
13
Numer:
2
Strona początkowa:
89
Strona końcowa:
92
ISSN:
1507-5540
Słowa kluczowe:
żywotność, mięsień sercowy, tomografia komputerowa
Czytaj

Wprowadzenie: Ocena żywotności mięśnia sercowego u pacjentów po zawale ma istotne znaczenie rokownicze. Echokardiograficzny test dobutaminowy niskiej dawki (LDDSE) jest badaniem rutynowo używanym do analizy żywotności mięśnia sercowego. W ostatnich latach zwraca się uwagę na możliwość oceny rozległości obszaru martwicy za pomocą analizy efektu późnego wzmocnienia kontrastowego w wielorzędowej tomografii komputerowej (LE CT). Cel pracy: Ocena możliwości zastosowania i wartości diag nostycznej LE CT dla wykrywania żywotności mięśnia sercowego u pacjentów po ostrym zawale leczonym metodą pierwotnej angioplastyki z zastosowaniem echokardiograficznego testu dobutaminowego niskiej dawki jako metody referencyjnej. Materiał i metodyka: Do badania włączono 44 pacjentów (33 mężczyzn, średni wiek: 60±10 lat), u których 7-12 dni po zawale wykonano LE CT (64-rzędowy skaner) z półilościową oceną wielkości obszaru LE w 17 segmentach mięśnia lewej komory — za żywotne przyjmowano segmenty, w których LE obejmowało <50% grubości mięśnia. U chorych wykonano echokardiograficzny test dobutaminowy niskiej dawki z wizualną oceną obecności rezerwy kurczliwości. Wyniki: W badaniu LE CT z analizowanych 748 segmentów zachowaną żywotność stwierdzono w 600 (80,2%) segmentach. U 3 pacjentów nie ukończono lub odstąpiono od LDDSE, zaś w pozostałej grupie 19 segmentów wyłączono z analizy z powodu suboptymalnej jakości obrazu. Ostatecznie analizie porównawczej LE CT i LDDSE poddanych zostało 678 segmentów mięśnia lewej komory u 41 pacjentów. Wynik oceny żywotności za pomocą analizowanych technik był zgodny w 608 (89,7%) segmentach (kappa=0,660). Natomiast w segmentach wykazujących akinezę lub dyskinezę w spoczynkowym badaniu echokardiograficznym wynik oceny żywotności za pomocą analizowanych technik był zgodny w 114 (75,5%) segmentach (kappa=0,385). Wnioski: Technika LE CT może zostać zastosowana dla oceny żywotności mięśnia sercowego po zawale. Zgodność uzyskiwanych tą metodą wyników z wynikami echokardiograficznego testu dobutaminowego niskiej dawki jest dostateczna do dobrej.