Wydawnictwo medyczne Cornetis

Wydawnictwo medyczne

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Oferta dla wydawnictw - SYSTEM CORPRESS

Artykuły medyczne

Tytuł: ZWIĄZEK STĘŻENIA ADIPONEKTYNY Z ZACHOWANĄ INSULINOSEKRECJĄ W CUKRZYCY TYPU 1 U DZIECI

Autor:
Agnieszka Zmysłowska, Agnieszka Szadkowska, Beata Mianowska, Iwona Pietrzak, Wojciech Młynarski
Język:
PL
Czasopismo:
Przegląd Pediatryczny
Rok:
2011
Tom:
41
Numer:
2
Strona początkowa:
69
Strona końcowa:
73
ISSN:
0137-723X
Słowa kluczowe:
cukrzyca typu 1, dzieci, adiponektyna, peptyd C
Czytaj

Wprowadzenie: W patogenezę cukrzycy typu 1 (T1DM), obok zaburzeń insulinosekrecji, zaangażowanejest zjawisko insulinooporności tkanek obwodowych, będące wypadkową podłoża genetycznego oraz uwarunkowań środowiskowych. Za jeden z głównych osoczowych mediatorów metabolizmu tkanki tłuszczowej uznawana jest adiponektyna.
Cel pracy: Ocena stężenia adiponektyny u dzieci chorych na T1DM oraz związku między jej poziomema stężeniem peptydu C, jako miernika zachowanej insulinosekrecji.
Materiał i metody: Grupę badaną stanowiło 197 dzieci z niedawno rozpoznaną T1DM, mediana wieku wynosiła 10,4 roku, K/M 84/113. Grupę kontrolną stanowiło 47 zdrowych dzieci, mediana wieku=10,2 roku, K/M 17/30. Oznaczeń stężenia adiponektyny oraz peptydu C dokonywano metodą radioimmunologicznąw momencie rozpoznania choroby oraz po 6 miesiącach i po 2, 3 oraz 4 latach jej trwania.
Wyniki: Zaobserwowano stopniowe obniżanie się stężenia adiponektyny w przebiegu T1DM u dzieci(p <0,001). Stwierdzono nieco wyższe stężenia adiponektyny u chorych (21,8±6,1 µg/ml) w porównaniu z grupą kontrolną (16,6±14,1 µg/ml; p=0,1). Zaobserwowano ujemną korelację między wiekiem zachorowania a stężeniem adiponektyny po pół roku trwania choroby (r=-0,22; p=0,01). U chorych z wysokim wyjściowym stężeniem peptydu C obserwowano nieco wyższe wartości adiponektyny w porównaniu do osób z niskim wyjściowym stężeniem peptydu C (19,9 (14,8-32,1) vs. 18,0 (10,2-26,5) µg/ml; p=0,1).
Wnioski: Stężenie adiponektyny w T1DM ulega obniżeniu w miarę postępu choroby. Po półroczu trwania choroby stężenie adiponektyny ujemnie koreluje z wiekiem badanych. Wydaje się, że adiponektyna może być uznana za miernik insulinowrażliwości, ale jej związek z zachowaną insulinosekrecją w T1DM wymaga jeszcze potwierdzenia w dalszych badaniach.