Wydawnictwo medyczne Cornetis

Wydawnictwo medyczne

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Oferta dla wydawnictw - SYSTEM CORPRESS

Artykuły medyczne

Tytuł: Stężenie białka C-reaktywnego o wysokiej czułości (hs-CRP), jako wysokoczułego markera dysfunkcji śródbłonka w pomenopauzalnej hormonoterapii

Autor:
Agnieszka Rajtar-Ciosek, Olga Kacalska-Janssen, Jakub Wyroba, Andrzej Zmaczyński, Tomasz Milewicz, Józef Krzysiek
Typ:
Prace oryginalne
Język:
PL
Czasopismo:
Polski Przegląd Kardiologiczny
Rok:
2011
Tom:
13
Numer:
3
Strona początkowa:
143
Strona końcowa:
148
ISSN:
1507-5540
Słowa kluczowe:
białko C-reaktywne (hs-CRP), terapia hormonalna, menopauza, ateroskleroza
Czytaj

Wprowadzenie: We współczesnej medycynie poważną rolę prognostyczną pełnią określone markery stanu zapalnego. Szczególne znaczenie tych obserwacji klinicznych dotyczy okresu około- i pomenopauzalnego u kobiet. Liczba markerów zapalnych związanych z dysfunkcją śródbłonka wciąż rośnie. Należy do nich między innymi wysokoczułe białko C-reaktywne (hs-CRP). Cel pracy: Celem badania była ocena wpływu trzech sposobów leczenia hormonalnego, w zależności od dawki estrogenu, sposobu jego podaży oraz dobranego gestagenu na zachowanie się hs-CRP u kobiet w okresie menopauzalnym z objawami zespoły klimakterycznego. Materiał i metodyka: Badaniem ogółem zostało objętych 60 zdrowych kobiet w wieku okołomenopauzalnym (51±3 lata) z poziomem FSH powyżej 25 mIU/ml, z występującymi objawami zespołu klimakterycznego. Pacjentki podzielono na 3 grupy, w których zastosowano różne formy hormonoterapii. Grupa kontrolna składa się z 20 zdrowych ochotniczek, bez objawów zespołu klimakterycznego, w okresie menopauzalnym, dobranych pod względem wieku i masy ciała. Wszystkie pacjentki, leczone i w grupie kontrolnej, były seronegatywne w kierunku Chlamydia pneumoniae, zarówno przed włączeniem do badania, jak i po jego zakończeniu. Okres obserwacji wynosił 6 miesięcy. Wyniki: Po 6 miesiącach stosowania przezskórnych estrogenów stężenie hs-CRP obniżało się znamiennie statystycznie przy dawce estrogenu 37,5 ug/24 godz. (p=0,015), a niezamiennie przy dawce wyższej. Natomiast wzrastało w grupie nie stosującej leczenia hormonalnego (p=0,009) oraz stosującej terapię doustną (p=0,019). Wnioski: Przezskórna estrogenoterapia po menopauzie, nie indukuje wzrostu stężenia markera systemowej odpowiedzi zapalnej o uznanej roli w patologii ściany naczyń, jak hs-CRP, tak jak obserwuje się to w grupie ze złożoną doustną hormonoterapią. Słowa kluczowe: wysokoczułe białko C-reaktywne (hs-CRP), terapia hormonalna, menopauza, ateroskleroza