Wydawnictwo medyczne Cornetis

Wydawnictwo medyczne

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Oferta dla wydawnictw - SYSTEM CORPRESS

Artykuły medyczne

Tytuł: Predyktory wystąpienia niedokrwiennej postaci niedomykalności zastawki mitralnej w przebiegu zawału serca z uniesieniem odcinka ST - ocena przy pomocy rezonansu magnetycznego serca

Autor:
Łukasz A. Małek, Mateusz Śpiewak, Mariusz Kłopotowski, Joanna Petryka, Łukasz Mazurkiewicz, Magdalena Żabicka, Jolanta Miśko, Witold Rużyłło, Adam Witkowski
Typ:
Prace oryginalne
Język:
EN
Czasopismo:
Polski Przegląd Kardiologiczny
Rok:
2011
Tom:
13
Numer:
4
Strona początkowa:
226
Strona końcowa:
231
ISSN:
1507-5540
Słowa kluczowe:
ostry zawał mięśnia sercowego, niedokrwienna niedomykalność zastawki mitralnej, rezonans magnetyczny serca
Czytaj

Wprowadzenie: Niedokrwienna niedomykalność zastawki mitralnej (IMR) stanowi częste powikłanie zawału mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST (STEMI) i powoduje gorsze rokowanie. Rezonans magnetyczny serca (CMR) jest nową obiecującą metodą kompleksowej oceny pacjentów ze STEMI obejmującej czynność skurczową oraz wymiary lewej komory, niedomykalności zastawek oraz charakterystykę strefy zawału. Cel pracy: Celem badania była ocena predyktorów IMR u pacjentów ze STEMI badanych przy pomocy rezonansu magnetycznego serca. Materiał i metodyka: Do badania włączono niewyselekcjonowaną grupę 61 chorych z pierwszym STEMI (średni wiek 59±11 lat, 77% mężczyzn), którzy zostali poddani badaniu CMR trakcie pierwszych 2 tygodni od zawału. Stopień IMR określano na podstawie frakcji niedomykalności zastawki (RF) zgodnie z zaproponowanymi wcześniej punktami odcięcia dla badania CMR (brak lub mała ≰15%, umiarkowana - 16-24%, umiarkowanie-ciężka - 25-42%, ciężka >42%). Oceniane parametry obejmowały: uogólnioną i regionalną czynność skurczową lewej komory, wymiary i masę lewej komory, głębokość koaptacji zastawki mitralnej, średnicę pierścienia mitralnego (MAD), długość płatka przedniego zastawki mitralnej (AMLL), powierzchnię lewego przedsionka (LA), odległość między mięśniami brodawkowatymi w skurczu (IPDsyst) i w rozkurczu (IPDdiast) oraz parametry strefy zawału (obrzęk mięśnia, lokalizację i rozległość śródścienną martwicy, wielkość zawału, uszkodzenie mikrokrążenia i/lub krwawienie do mięśnia sercowego). Wyniki: Badaną grupę podzielono na 3 podgrupy: 43 pacjentów (71%) bez lub z małą IMR, 10 pacjentów (16%) z umiarkowaną IMR i 8 pacjentów (13%) z umi arkowanie-ciężką IMR. Nie stwierdzono przypadków ciężkiej IMR. Predyktory ciężkości IMR w analizie jednoczynnikowej obejmowały zaawansowany wiek, większą powierzchnię lewego przedsionka, niższą frakcję wyrzutową lewej komory i większą częstość akinezy lub martwicy środkowych segmentów dolno-bocznych lewej komory. Niezależnymi predyktorami ciężkości IMR w wieloczynnikowej analizie regresji były zaawansowany wiek (r=0,235, p=0,01) oraz akieza środkowych segmentów dolno-bocznych (r=0,408, p=0,0003). Pełnoś cienną martwicę mięśna stwierdzono w 75% akinetycznych segmentów środkowych dolnobocznych pacjentów z co najmniej umiarkowaną IMR. Wnioski: Głównym predyktorem ciężkości IMR w STEMI jest akineza środkowych segmentów dolnobocznych lewej komory. Rezonans magnetyczny serca może znaleźć zastosowanie w celu różnicowania odwracalnych i nieodwracalnych przyczyn regionalnej akinezy lewej komory.