Wydawnictwo medyczne Cornetis

Wydawnictwo medyczne

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Oferta dla wydawnictw - SYSTEM CORPRESS

Artykuły medyczne

Tytuł: CZĘSTOŚĆ WYSTĘPOWANIA OTYŁOŚCI I OTYŁOŚCI BRZUSZNEJ U NASTOLATKÓW Z CUKRZYCĄ TYPU 1 W ASPEKCIE RÓŻNYCH KRYTERIÓW ICH ROZPOZNANIA

Autor:
Agnieszka Szadkowska, Lidia Ostrowska-Nawarycz, Anna Madej, Tadeusz Nawarycz, Beata Mianowska, Agnieszka Zmysłowska, Iwona Pietrzak
Język:
PL
Czasopismo:
Przegląd Pediatryczny
Rok:
2011
Tom:
41
Numer:
4
Strona początkowa:
159
Strona końcowa:
164
ISSN:
0137-723X
Słowa kluczowe:
cukrzyca typu 1, otyłość, otyłość brzuszna, kryteria rozpoznawania, dzieci i nastolatki
Czytaj

Wprowadzenie: W ciągu ostatnich 20 lat wzrosła częstość występowania nadwagi i otyłości w populacji wieku rozwojowego. Problem ten dotyka również dzieci i pacjentów chorych na cukrzycę typu 1 (DM1T). Cel pracy: Celem pracy była ocena częstości występowania otyłości i otyłości brzusznej u młodzieży z DM1T przy przyjęciu różnych kryteriów ich rozpoznawania. Materiał i metody: Badaniami objęto 192 pacjentów (81 dziewcząt, 111 chłopców), w wieku 10-18 lat, chorujących na cukrzycę 0,5-15 lat. U wszystkich badanych wykonano badania antropometryczne. Zgodnie z wytycznymi WHO za nadwagę uznano wartości BMI (body mass index) pomiędzy 85 a 95 pc, za otyłość wartości >95 pc. Ponadto do rozpoznawania nadmiaru masy ciała zastosowano krzywe International Obesity Task Force (IOTF): nadwaga - BMI >krzywej IOTF 25 i krzywej IOTF 30. Otyłość brzuszną rozpoznawano przy wartości obwodu talii >90 pc. Posługując się wskaźnikiem talia/ wzrost (waist-to-height ratio - WHtR), jako kryterium otyłości brzusznej, uznano stałą wartość wskaźnika WHtR >0,5. Do analizy użyto siatek centylowych dzieci łódzkich z 2007 r. U wszystkich badanych oznaczono HbA1c i obliczono dawkę insuliny. Wyniki: Stosując kryteria WHO, nadwagę stwierdzono u 32 pacjentów chorych na cukrzycę typu 1, zaś otyłość u 14 z nich; łącznie nadmiar masy ciała obserwowano u 46 nastolatków (24,0%). Na podstawie kryteriów IOTF nadwagę rozpoznano u 42 osób, otyłość u 9; nadmiar masy ciała odnotowano u 51 pacjentów (26,6%). Stosując siatki centylowe, otyłość brzuszną stwierdzono u 39 pacjentów (20,3%). Posługując się wskaźnikiem WHtR, otyłość brzuszną rozpoznano 2-krotnie rzadziej - u 20 dzieci (10,3%, p=0,011). Nie odnotowano istotnych statystycznie różnic w wartości HbA1c i dawce insuliny u dzieci z prawidłową i nadmierną masą ciała. Wnioski: Niezależnie od przyjętych kryteriów nadmiar masy ciała występuje u co czwartego dziecka z DM1T. Rodzaj zastosowanej metody badawczej wpływa na ocenę częstości występowania otyłości brzusznej: według WHtR odnotowano ją u ponad 10% badanych, natomiast 2-krotnie częściej stosując siatki centylowe.