Wydawnictwo medyczne Cornetis

Wydawnictwo medyczne

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Oferta dla wydawnictw - SYSTEM CORPRESS

Artykuły medyczne

Tytuł: Przydatność krótkoterminowego wykorzystania systemu ciągłego monitorowania glikemii w czasie rzeczywistym w uzyskaniu poprawy metabolicznej u nastolatków z cukrzycą typu 1

Autor:
Barbara Głowińska-Olszewska, Jolanta Jabłońska, Agnieszka Otocka, Bożena Florys, Milena Jamiołkowska, Monika Tobiaszewska, Kornel Semeran, Jadwiga Peczyńska, Włodzimierz Łuczyński, Artur Bossowski
Typ:
Prace oryginalne
Język:
PL
Czasopismo:
Pediatric Endocrinology, Diabetes and Metabolism
Rok:
2011
Tom:
17
Numer:
4
Strona początkowa:
179
Strona końcowa:
187
ISSN:
2081-237X
Słowa kluczowe:
system monitorowania glikemii w czasie rzeczywistym, nastolatki, cukrzyca typu 1
Czytaj

Wprowadzenie: Doświadczenia z użyciem ciągłego systemu monitorowania glikemii w czasie rzeczywistym (real-time continuous glucose monitoring system - RT-CGMS) u nastolatków chorych na cukrzycę typu 1 są niewielkie i wśród niewyselekcjonowanych grup młodych pacjentów nie wykazały poprawy wyrównania metabolicznego w tej grupie. Cel pracy: Celem pracy była ocena krótkoterminowego korzystania z systemu RT-CGMS w aspekcie możliwości poprawy wyrównania metabolicznego oraz akceptacji systemu przez nastolatki z cukrzycą typu 1. Materiał i metody: Badaniem objęto 40 nastolatków z cukrzycą typu 1, leczonych za pomocą osobistych pomp insulinowych, w wieku śr. 14,5±2,2 roku, chorujących śr. 6±3 lata, poziom HbA1c przed badaniem wynosił 8,4±1,5%. Badanie przeprowadzono w oparciu o jednorazowy, 5-6 dniowy okres noszenia sensora glikemii, połączony z edukacją pacjenta i jego opiekunów. Analizowano parametry zmienności glikemii w trakcie badania oraz poziom HbA1c przed i 2 miesiące po badaniu. Analizę satysfakcji pacjentów przeprowadzono w oparciu o kwestionariusz ankiety. Wyniki: Poziom HbA1c w całej badanej grupie nastolatków obniżył się nieistotnie o 0,3% z 8,4±1,5% do 8,1±1,6%. U 24 (60%) pacjentów stwierdzono poprawę HbA1c o co najmniej 0,5% (śr. 0,9%, z 8,1±1,3% do 7,2±1,2%; p=0,03). Przy nieistotnie wyższym poziomie HbA1c u dziewcząt na początku badania, większe obniżenie HbA1c wykazano u chłopców, po dwóch miesiącach różnica była istotna: 8,6±1,9% u dziewcząt vs. 7,6±1,3% u chłopców, p=0,03. W grupie pacjentów z poprawą HbA1c oraz u chłopców stwierdzono poprawę parametrów w zakresie średnich wartości glikemii oraz jej zmienności ostatniego dnia używania sensora w porównaniu w dniem pierwszym. U chłopców zaobserwowano jednak zwiększenie AUC <70 mg/dl/min ostatniego dnia badania. Pacjenci z grupy z poprawą HbA1c mieli istotnie mniej problemów z kalibracją systemu: 3,2 vs. 2,6 pkt, p=0,03. Wyżej ocenili również nową wiedzę zdobytą podczas badania: 4,0 vs. 3,5 pkt, jak również wpływ zastosowania systemu na jakość życia: 4,1 vs. 3,6 pkt. Wnioski: Krótkoterminowe użycie RT-CGMS wraz z ankietą satysfakcji przeprowadzone wśród nastolatków z cukrzycą typu 1, może być przydatne w zdefiniowaniu grupy tych młodych pacjentów, którym system może pomóc w długofalowej poprawie kontroli metabolicznej.