Wydawnictwo medyczne Cornetis

Wydawnictwo medyczne

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Oferta dla wydawnictw - SYSTEM CORPRESS

Artykuły medyczne

Tytuł: Współistnienie zakażeń grzybami drożdżopodobnymi w przypadkach patologii żołądka

Autor:
Elżbieta Krajewska-Kułak, Cecylia Łukaszuk, Wiaczesław Niczyporuk, Jacek Romatowski, Wiktor Łaszewicz, Maryna Krawczuk-Rybak, Marek Wojtukiewicz
Typ:
Prace oryginalne
Język:
PL
Czasopismo:
Mikologia Lekarska
Rok:
2001
Tom:
8
Numer:
1
Strona początkowa:
19
Strona końcowa:
27
ISSN:
1232-986X
Słowa kluczowe:
grzyby drożdżopodobne, żołądek
Czytaj

Wstęp: W ostatnich latach w literaturze medycznej pojawiło się wiele doniesień dotyczących współistnienia zakażeń grzybiczych w patologii przewodu pokarmowego. Cel pracy: Ocena współistnienia zakażeń grzybami drożdżopodobnymi w patologii przewodu pokarmowego i porównanie częstości izolacji grzybów w tej grupie oraz między grupą osób zdrowych i pacjentów z chorobą nowotworową. Materiał i metody: Badaniem objęto 128 osób zdrowych, które nie stosowały żadnych leków miejscowo i ogólnie, 118 pacjentów z chorobą nowotworową oraz 20 pacjentów diagnozowanych z powodu ostrego lub przewlekłego nieżytu żołądka, choroby wrzodowej i nadżerkowego nieżytu żołądka. Częstość występowania grzybów drożdżopodobnych w ontocenozie jamie ustnej i stolcu oceniano we wszystkich grupach. Treść żołądkową i wymazy szczoteczkowe pobierano od pacjentów z patologią przewodu pokarmowego. Do oceny lekowrażliwości i aktywności enzymatycznej używano wybranego materiału szczepów grzybów drożdżopodobnych. Wyniki: Od osób zdrowych - grupa I - z ontocenozy jamy ustnej izolowano grzyby drożdżopodobne w 24,4%. W grupie II - pacjentów z chorobą nowotworową - grzyby drożdżopodobne izolowano w 55,9%, zaś w grupie III - chorych z patologią przewodu pokarmowego - w 70%. Grzyby izolowano ze stolca w grupie I - 5%, w grupie II - w 25%, zaś grupie III - aż w 40%. Najwięcej szczepów wrażliwych na badane antymikotyki stwierdzono w grupie III. Izolaty z grup I i III miały mniejszą aktywność enzymatyczną w porównaniu z grupą II. 84,6% szczepów z grupy III, 22,6% z grupy II i 17,6% z grupy I należało do biotypów wg klasyfikacji Williamsona. Wnioski: We wszystkich badanych grupach największy odsetek stanowiły izolaty Candida albicans. Najwięcej grzybów opornych na badane leki (na dwa lub więcej) stwierdzono u pacjentów z chorobą nowotworową. Wrażliwość na antymikotyki była podobna w grupie osób zdrowych i pacjentów z patologią przewodu pokarmowego. U wszystkich pacjentów izolaty grzybów były wrażliwe na badane leki przeciwgrzybicze i wykazywały aktywność enzymatyczną. Uzyskane wyniki sugerują potrzebę kontynuacji dalszych badań poszerzonych o metody histopatologiczne i immunologiczne.