Wydawnictwo medyczne Cornetis

Wydawnictwo medyczne

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Oferta dla wydawnictw - SYSTEM CORPRESS

Artykuły medyczne

Tytuł: Wpływ miejsca stymulacji prawej komory serca na występowanie utrwalonego migotania przedsionków

Autor:
Jacek Majewski, Anna Rydlewska, Marcin Kuniewicz, Jacek Lelakowski, Jerzy Walocha
Typ:
Prace oryginalne
Język:
PL
Czasopismo:
Polski Przegląd Kardiologiczny
Rok:
2012
Tom:
14
Numer:
1
Strona początkowa:
18
Strona końcowa:
22
ISSN:
1507-5540
Słowa kluczowe:
stymulacja, migotanie przedsionków
Czytaj

Wprowadzenie: Stymulacja koniuszka prawej komory serca (RVA) nie jest korzystna hemodynamicznie i powoduje w dłuższej obserwacji upośledzenie funkcji skurczowej lewej komory. Zjawisko to jest skutkiem niefizjologicznej sekwencji depolaryzacji i skurczu, które powodują remodeling komór. Dlatego też coraz częściej w praktyce klinicznej stosowana jest stymulacja drogi wypływu prawej komory (RVOT) jako alternatywa dla stymulacji RVA. Jednak dane na temat korzyści płynących ze stymulacji RVOT nie są jednoznaczne. W dotychczasowym piśmiennictwie brak jest danych na temat wpływu miejsca stymulacji prawej komory na występowanie migotania przedsionków (AF). Cel pracy: Ocena wpływu miejsca stymulacji prawej komory serca (RVOT vs RVA) na występowanie utrwalonego AF u pacjentów leczonych stałą stymulacją. Materiał i metodyka: Do badań kwalifikowano kolejnych pacjentów z grupy 420 osób, u których implantowano stymulator DDD z powodu bloku przedsionkowo-komorowego i których czas obserwacji po zabiegu wynosił co najmniej 12 miesięcy. Kryteria wyłączenia obejmowały: upośledzenie funkcji skurczowej lewej komory przed implantacją (LVEF<50%), niewydolność krążenia, stosowanie leków antyarytmicznych (z wyjątkiem β-blokerów), choroby tarczycy, współistniejącą chorobę węzła zatokowego, brak pełnej dokumentacji. Do badań zakwalifikowano 239 pacjentów (82 kobiet, 158 mężczyzn) w wieku 23-91 lat. U 150 osób elektrodę komorową implantowano do części przegrodowej RVOT, a u 89 do RVA. W oparciu o wywiad i dokumentację oceniano występowanie napadowego AF przed zabiegiem, obecność nadciśnienia tętniczego, cukrzycy oraz stosowane leki. Wystąpienie utrwalonego AF rozpoznawano na podstawie EKG oraz wywiadu podczas rutynowej kontroli stymulatora po 12 miesiącach od implantacji. Wyniki: Grupy RVOT i RVA nie różniły się istotnie pod względem wieku ani płci. Ponadto nie stwierdzono istotnych różnic pod względem występowania napadowego AF przed zabiegiem, cukrzycy oraz nadciśnienia tętniczego. Porównanie farmakoterapii stosowanej w obu grupach wykazało, że częstość stosowania ACE-inhibitorów, β-blokerów i statyn była podobna. Jedynie blokery receptora angiotensyny (ARB) stosowane były znamiennie częściej w grupie RVOT. Utrwalone AF wystąpiło u 7 pacjentów (2,9%) - 1 w grupie RVOT i 6 w grupie RVA. Analiza statystyczna wykazała, że z analizowanych czynników tylko miejsce stymulacji ma istotny wpływ na wystąpienie utrwalonego AF. 85,7% osób z utrwalonym AF stanowili pacjenci z grupy RVA. Wnioski: Stymulacja drogi wypływu prawej komory wiąże się z mniejszym ryzykiem wystąpienia utrwalonego migotania przedsionków w porównaniu ze stymulacją koniuszka prawej komory.