Wydawnictwo medyczne Cornetis

Wydawnictwo medyczne

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Oferta dla wydawnictw - SYSTEM CORPRESS

Artykuły medyczne

Tytuł: Wpływ grzybicy paznokci na jakość życia

Autor:
Adam Szarmach, Roman Nowicki, Henryk Szarmach
Typ:
Prace oryginalne
Język:
PL
Czasopismo:
Mikologia Lekarska
Rok:
2001
Tom:
8
Numer:
3-4
Strona początkowa:
159
Strona końcowa:
164
ISSN:
1232-986X
Słowa kluczowe:
grzybica paznokci, stosunek badanych do zmian paznokciowych, objawy podmiotowe, następstwa psychospołeczne, jakość życia
Czytaj

Mimo dużego postępu w zakresie metod diagnostycznych oraz leczenia grzybicy paznokci stosunkowo mało uwagi jak dotąd poświęcono jej wpływowi na jakość życia. Badania dotyczące tego zagadnienia przeprowadzono u 147 chorych (79 kobiet i 68 mężczyzn) z potwierdzoną mikologicznie grzybicą paznokci. U każdego chorego poza badaniem klinicznym i mikologicznym przeprowadzono dokładny wywiad w oparciu o opracowaną uprzednio ankietę uwzględniającą m.in. okres trwania i stosunek badanych do obserwowanych u siebie zmian paznokciowych, objawy podmiotowe (m.in. uczucie ucisku, bólu), aspekty psychospołeczne wywołane zakażeniem grzybiczym paznokci składające się na jakość życia (m.in. zakłopotanie, zażenowanie, odczucie mniejszej wartości i pewności siebie, zakłócenie w relacjach towarzyskich i międzyludzkich, utrudnienie w wykonywaniu czynności w życiu codziennym lub zawodowym, obawa przed rozprzestrzenianiem się zmian na inne części ciała lub zakażeniem osób z najbliższego otoczenia). Wykazano, iż ponad 30% badanych osób ignorując obserwowane u siebie zmiany paznokciowe, zwłaszcza w początkowym okresie ich rozwoju, wyrażało przekonanie, iż ustąpią one samoistnie bez jakiejkolwiek ingerencji. W wielu natomiast przypadkach (12,92% badanych) podejmowano próby leczenia różnymi tzw. domowymi metodami (m.in. moczenie stóp w mydlinach, przecieranie aloesem). Podobny jednak odsetek obserwowanych osób (12,24%) od samego początku zaobserwowanych u siebie zmian w obrębie paznokci był zdania, iż wymagają one porady oraz interwencji lekarskiej. Jedynie stosunkowo niewielka liczba badanych osób (3,4%) zasięgała opinii lekarskiej (specjalistycznej) z chwilą zaobserwowania u siebie zmian paznokciowych. Po poradę lekarską w ciągu jednego lub kilku miesięcy zwróciło się 15,64 % osób, a dopiero po upływie jednego roku lub kilku lat aż 25,17% badanych. Wykazano, iż około 78% obserwowanych osób zasięgnęłoby porady lekarskiej bezpośrednio po zaobserwowaniu u siebie zmian paznokciowych gdyby mieli świadomość przyczyny i skutków choroby paznokci oraz istniejących obecnie skutecznych metod leczenia. Wykazano, iż prawie 35% obserwowanych osób (w przypadku grzybicy paznokci stóp) uskarżało się na uczucie ucisku w obrębie palców stóp, a 24,4% mniej lub bardziej odczuwało ból po nałożeniu obuwia, nasilający się podczas chodzenia. 44,89% badanych mimo zaawansowanych niekiedy zmian paznokciowych nie odczuwało natomiast jakichkolwiek objawów podmiotowych. Objawy podmiotowe związane z grzybicą paznokci znacznie częściej odczuwały kobiety niż mężczyźni. Podobnie znacznie częściej u kobiet niż u mężczyzn można było wykazać różnego rodzaju następstwa natury psychospołecznej, spowodowane grzybicą paznokci. Uczucie pewnego rodzaju zakłopotania lub zażenowania związanego ze zmianami paznokciowymi deklarowało 42,85% osób, w tym 56,96% stanowiły kobiety, a prawie dwukrotnie mniej mężczyźni (26,47%). Odczucie mniejszej wartości lub pewności siebie wyrażało 31,29% obserwowanych. W liczbie tej kobiety stanowiły aż 40,5%, a mężczyźni tylko 17,64%. Na uczucie niepokoju związanego z grzybicą paznokci uskarżało się prawie 26% osób (31,64% stanowiły kobiety, a 19,11% mężczyźni), wyraźne zaś objawy depresji odnotowano u 12,24% obserwowanych (15,18% stanowiły kobiety, a 8,82% mężczyźni). Przykre uczucie wyobcowania oraz zakłócenie relacji międzyludzkich i towarzyskich odczuwało prawie 22% osób, znacznie częściej dotyczyło to kobiet (25,31%) niż mężczyzn (17,64%). Unikanie zaś sytuacji intymnych z powodu grzybicy w obrębie płytek paznokciowych można było wykazać jedynie u kobiet (10,2 % badanych). Na różnego rodzaju utrudnienia w wykonywaniu niektórych czynności, zwłaszcza precyzyjnych, w warunkach życia domowego uskarżało się 25,17% badanych (27,84% kobiet i 22,05% mężczyzn), a w pracy zawodowej tylko 4,76% badanych (6,32% stanowiły kobiety, a 2,9% mężczyźni). Ponad 31% badanych osób wyrażało obawy przed rozprzestrzenianiem się choroby paznokci również na inne części ciała (35,44% kobiet i 26,47% mężczyzn). Obawy przed zakażeniem osób z najbliższego otoczenia deklarowało około 25% obserwowanych chorych (31,64% kobiet i 17,64% mężczyzn).