Wydawnictwo medyczne Cornetis

Wydawnictwo medyczne

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Oferta dla wydawnictw - SYSTEM CORPRESS

Artykuły medyczne

Tytuł: Sztywność tętnic u pacjentów z niewydolnością krążenia z zachowaną funkcją skurczową lewej komory po 12 miesiącach od wystąpienia zawału mięśnia sercowego

Autor:
Vyacheslav Ryabov, Vladimir Shurupov, Tatyana Suslova, Valentin Markov
Typ:
Prace oryginalne
Język:
EN
Czasopismo:
Polski Przegląd Kardiologiczny
Rok:
2012
Tom:
14
Numer:
3
Strona początkowa:
165
Strona końcowa:
172
ISSN:
1507-5540
Słowa kluczowe:
sztywność tętnic, niewydolność krążenia, biomarkery, zawał mięśnia sercowego
Czytaj

Wprowadzenie: Optymalne leczenie zawału mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST zapobiega niekorzystnemu remodelingowej lewej komory (LV) oraz pozwala na zachowanie prawidłowej frakcji wyrzutowej (EF). Jednak liczba pacjentów (pts) z przewlekłą niewydolnością serca (CHF) stale rośnie. Poznanie patofizjologii rozwoju CHF u pacjentów z zachowaną funkcją skurczową LV pozostaje wciąż wielkim wyzwaniem. Cel pracy: Ocena sztywności tętnic u pacjentów z CHF i zachowaną LV EF po 12 miesięcy od STEMI. Materiał i metodyka: Do badania włączono 55 pacjentów z CHF oraz zachowaną EF LV (±45%) ocenianą po 12 miesięcy od wystąpienia STEMI. Średni wiek pacjentów wynosił 66±9 lat (6 pacjentów (11%) - NYHA I, 27 (49%) - NYHA II, 22 (40%) - NYHA 33). Sztywność tętnic oceniano metodą tonometria tętniczej. U wszystkich pacjentów wykonano badanie echokardiograficzne, analizowano dane kliniczne oraz oceniano stężenie BNP i NT-pro BNP. Wyniki: W grupie badanej 29 (53%) stanowili mężczyźni, 30 pacjentów (55%) miało zawał STEMI ściany przedniej, 44 pacjentów (70%) miało wykonaną koronarografię, a 19 pacjentów (44%) PCI, natomiast 27 pacjentów (61%) chorobę wielonaczyniową. Wyższe stężenie BNP i NT-pro BNP korelowało z wyższą klasą NYHA i nasileniem objawów CHF. Prędkość fali tętna (PWV) wynosiła 10,9±2,77 m/sek. Nasilenie CHF korelowało ze stężeniem BNP (R=0,75; p <0,0001) oraz NT-pro BNP (R=0,67; p <0,0001). Zaobserwowano korelację między PWV, BNP (R=0,29; p=0,02) oraz klasą NYHA (R=0,39; p=0,003). Nie stwierdzono różnic u pacjentów w różnych klasach CHF w objętości końcoworozkurczowej LV, końcowoskurczowej: LV, LVEF, wskaźnika kurczliwości lewej komory, rzutu serca, stosunku E/A. Wskaźnik E/E` znacząco różnił się w różnych klasach NYHA (9,1±1,9 vs. 11,0±4,6 vs. 14,1±5,9 do klas NYHA I, II, i III, p=0,05). Wnioski: U pacjentów po po przebytym zawale z uniesieniem odcinka ST oraz CHF z zachowaną LVEF obserwowano większą sztywność tętnic. Połączenie zwiększonej sztywności tętnic z łagodnymi zaburzeniami funkcji skurczowej i rozkurczowej jest jedną z patofizjologicznych podstaw rozwoju CHF z zachowaną LVEF u pacjentów po STEMI.