Wydawnictwo medyczne Cornetis

Wydawnictwo medyczne

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Oferta dla wydawnictw - SYSTEM CORPRESS

Artykuły medyczne

Tytuł: Infekcje grzybicze skóry i błon śluzowych u dzieci w rejonie Gdańska w latach 1999-2001

Autor:
Magdalena Lange, Roman Nowicki, Barbara Bykowska, Wioletta Barańska
Typ:
Prace oryginalne
Język:
PL
Czasopismo:
Mikologia Lekarska
Rok:
2002
Tom:
9
Numer:
2
Strona początkowa:
75
Strona końcowa:
81
ISSN:
1232-986X
Słowa kluczowe:
grzybica skóry, grzybica błon śluzowych, dzieci, dermatofity, drożdżaki
Czytaj

Wstęp: Grzybice skóry i błon śluzowych u dzieci stanowią istotny problem diagnostyczny i terapeutyczny. Ze względu na znaczną liczbę zakażeń, zmienność flory grzybiczej oraz niewielką ilość doniesień dotyczących grzybicy u dzieci w Klinice Dermatologicznej AMG podjęto badania epidemiologiczne i kliniczne nad grzybicami skóry wieku rozwojowego. Cel pracy: Analiza: 1) czynników patogennych grzybic u dzieci, 2) częstości występowania różnych postaci klinicznych grzybicy u dzieci, 3) sezonowości występowania infekcji grzybiczych wywołanych przez dermatofity. Materiał i metody: W latach 1999-2001 badaniami objęto 557 dzieci w wieku 0-18 lat z podejrzeniem grzybicy skóry. Na podstawie obrazu klinicznego i bezpośredniego badania mikologicznego grzybicę rozpoznano w 155 (27,8%) przypadkach; dodatnie hodowle uzyskano w 146 (94,2%) przypadkach. Wyniki: Najczęstszym czynnikiem etiologicznym był Microsporum (M.) canis - 58 (39,7%) przypadków zakażeń, który dominował w grupie wiekowej 4-7 lat (63,4% zakażeń w tej grupie). Drugie miejsce pod względem częstości występowania zajmowały grzyby drożdżopodobne - 51 (33%) przypadków zakażeń. Dominowały one u dzieci w wieku 0-3 lat (58,3% zakażeń w tej grupie). Trichophyton (T.) rubrum izolowano w 16 (11%) przypadkach, głównie u dzieci pomiędzy 12-15 r.ż. (ok. 25% zakażeń w tej grupie). Infekcje grzybicze dotyczyły najczęściej skóry gładkiej - 44 (30%) przypadki, oraz owłosionej skóry głowy - 31 (21%) przypadków. Rzadziej zajęte były paznokcie rąk, skóra stóp, oraz paznokcie stóp stanowiąc odpowiednio 12%, 11%, i 8% zakażeń. M. canis był najczęstszym dermatofitem wywołującym zmiany chorobowe zarówno w obrębie skóry owłosionej głowy (80,6%), jak i skóry gładkiej. Wnioski: 1. Infekcje grzybicze skóry u dzieci najczęściej były wywołane przez dermatofity (60%). Głównym patogenem był M. canis (39,7%). 2. Grzyby drożdżopodobne (33% wszystkich zakażeń) wywoływały przeważnie zmiany chorobowe w obrębie błon śluzowych, paznokci i skóry gładkiej. 3. Najczęstszymi postaciami grzybicy u dzieci były grzybica skóry gładkiej (30,1%) i grzybica skóry owłosionej głowy (21,2%). 4. Obserwowano zależność charakteru zmian chorobowych od gatunku grzyba i wieku dziecka. 5. Najczęściej do rozwoju dermatoz wywołanych dermatofitami dochodziło w październiku i listopadzie.