Wydawnictwo medyczne Cornetis

Wydawnictwo medyczne

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Oferta dla wydawnictw - SYSTEM CORPRESS

Artykuły medyczne

Tytuł: Stężenie białka C-reaktywnego a pozawałowa dysfunkcja lewej komory u pacjentów z cukrzycą i bez cukrzycy

Autor:
Iwona Świątkiewicz, Przemysław Magielski, Marek Koziński, Agata Bronisz, Joanna Wiśniewska-Szmyt, Dominika Budzbon, Marcin Rychter, Adam Sukiennik, Iwona Zbieranek-Dębicka, Grażyna Odrowąż-Sypniewska, Jacek Kubica
Typ:
Prace oryginalne
Język:
PL
Czasopismo:
Polski Przegląd Kardiologiczny
Rok:
2010
Tom:
14
Numer:
4
Strona początkowa:
245
Strona końcowa:
254
ISSN:
1507-5540
Słowa kluczowe:
ostry zawał serca, funkcja skurczowa lewej komory, białko C-reaktywne, cukrzyca
Czytaj

Wprowadzenie: Rokowanie pacjentów z zawałem serca z uniesieniem odcinka ST (STEMI) i cukrzycą (DM) nadal pozostaje istotnie gorsze w porównaniu do chorych bez DM. Główną przyczyną zwiększonej śmiertelności w tej grupie chorych jest dysfunkcja skurczowa lewej komory (LVSD). W czasie zawału serca dochodzi do uwalniania cytokin prozapalnych i wzrostu stężenia białka C-reaktywnego (CRP). Celem pracy była ocena zależności między stężeniem CRP a wystąpieniem LVSD przy wypisie ze szpitala u pacjentów z DM i bez DM oraz pierwszym w życiu STEMI leczonych pierwotną przezskórną interwencją wieńcową (pPCI). Materiał i metodyka: Obserwacji poddano 204 chorych (156 mężczyzn), w tym 37 z DM (28 mężczyzn), z rozpoznaniem STEMI leczonych pPCI. W badaniu echokardiograficznym przed wypisem ze szpitala oceniano następujące parametry funkcji skurczowej lewej komory (LVSF): frakcję wyrzutową lewej komory (LVEF), wskaźnik kurczliwości lewej komory oraz średnią maksymalną prędkość skurczową czterech segmentów podstawnych lewej komory. Stężenie CRP oznaczano przy użyciu metody immunochemicznej o wysokiej czułości: przed pPCI (CRPa), po 24 godzinach od przyjęcia (CRP24) oraz przed wypisem ze szpitala (CRPd). Wyniki: U pacjentów z DM przed wypisem stwierdzano umiarkowaną LVSD globalną i podłużną oraz istotną LVSD regionalną. LVEF?40% występowała u 41,2% pacjentów z DM i 25,3% chorych bez DM (p=0,059), częściej u chorych ze stężeniem CRP po 24 godzinach od przyjęcia mieszczącym się w najwyższym przedziale tercylowym w porównaniu z najniższym (punkty odcięcia CRP24: <4,26 mg/l i >32,3 mg/l odpowiednio dla pierwszego i trzeciego tercyla), tj. u 10% vs 70% pacjentów (p=0,006). Zależności pomiędzy CRP a wskaźnikami echokardiograficznymi LVSF przy wypisie u pacjentów z DM były bardziej istotne i dotyczyły CRP oznaczanego we wszystkich punktach czasowych. W tej grupie chorych znaleziono również korelacje między CRP a: czasem bólu zawałowego, wskaźnikami martwicy mięśnia serca, parametrami glikemicznymi oraz wskaźnikami masy ciała. Wnioski: W przeprowadzonym badaniu u pacjentów z pierwszym w życiu STEMI leczonych przy użyciu pPCI wykazano większe nasilenie oraz istotną zależność pomiędzy aktywnością procesu zapalnego w czasie hospitalizacji a występowaniem LVSD przy wypisie ze szpitala u chorych z DM. Istnieje związek między nasileniem reakcji zapalnej w przebiegu STEMI u pacjentów z DM a takimi czynnikami, jak: czas trwania bólu zawałowego, wielkość obszaru martwicy mięśnia serca, wartości glikemii w czasie hospitalizacji oraz wskaźniki masy ciała. Na przebieg reakcji zapalnej oraz wystąpienie LVSD przy wypisie ze szpitala u chorych z DM i STEMI mogą wywierać wpływ czynniki o działaniu prozapalnym obecne w okresie przed przyjęciem do szpitala.