Wydawnictwo medyczne Cornetis

Wydawnictwo medyczne

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Oferta dla wydawnictw - SYSTEM CORPRESS

Artykuły medyczne

Tytuł: Zmiany stężenia GDF15 w zatoce wieńcowej u pacjentów z zawałem serca z uniesieniem odcinka ST (STEMI) poddanych przezskórnej interwencji wieńcowej ? wynik badania pilotażowego

Autor:
Marta Marcinkiewicz-Siemion, Anna Szpakowicz, Marcin Kożuch, Sławomir Dobrzycki, Paweł Kralisz, Małgorzata Knapp, Konrad Nowak, Przemysław Prokopczuk, Ewa Waszkiewicz, Włodzimierz Jerzy Musiał, Karol Adam Kamiński
Typ:
Prace oryginalne
Język:
PL
Czasopismo:
Polski Przegląd Kardiologiczny
Rok:
2013
Tom:
15
Numer:
3
Strona początkowa:
167
Strona końcowa:
171
ISSN:
1507-5540
Słowa kluczowe:
GDF15, STEMI, reperfuzja, PCI
Czytaj

Wprowadzenie: Pierwotna przezskórna interwencja wieńcowa (pPCI) jest standardem leczenia chorych z zawałem serca z uniesieniem odcinka ST (STEMI). Cel pracy: Ocena dynamiki wydzielania czynnika różnicowania wzrostu 15 (GDF15) przez ludzki mięsień sercowy oraz odniesienie stężeń GDF15 do wybranych parametrów klinicznych i obrazowych. Materiał i metodyka: Pilotażowym badaniem objęto dwie badane grupy (i grupę kontrolną). Pierwszą z nich stanowiło 10 pacjentów (w wieku 59,4?9,3 roku) z pierwszym zawałem serca z uniesieniem odcinka ST (STEMI), z całkowitym zamknięciem gałęzi przedniej zstępującej (GPZ) lewej tętnicy wieńcowej. Drugą ? 7 chorych (w wieku 54,9?7,2 roku) ze stabilną chorobą wieńcową (IHD), hospitalizowanych w celu wykonania planowej angioplastyki GPZ z implantacją stentu. Próbki krwi zostały pobrane z zatoki wieńcowej w trakcie PCI (pierwsza ? jeszcze przed reperfuzją, kolejna ? pod koniec zabiegu). Pacjenci, u których nie uzyskano przepływu TIMI 3 w stentowanym naczyniu, nie byli włączani do badania. Grupę kontrolną stanowiło 10 zdrowych ochotników (w wieku 50,3?5,3 roku), od których pobrano obwodową krew żylną. Analizę statystyczną przeprowadzono w oparciu o testy nieparametryczne (Manna-Whitney?a, Wilcoxona i Spearmana). Wyniki: Stężenie GDF15 znamiennie wzrosło po reperfuzji u pacjentów ze STEMI w porównaniu do chorych z IHD: odpowiednio z 293,5 (IQR 233,3-1166,5) ng/ml do 862,8 (IQR 781-1337,8) ng/ml; p<0,05 oraz z 456,1 (IQR 113,5-502,9) ng/ml do 467,2 (IQR 425,2-520,9) ng/ml. Zarówno w IHD, jak i w STEMI, obserwowano istotną statystycznie ujemną korelację stężenia GDF15 oraz uzyskanej tkankowej perfuzji mięśnia sercowego MBG (odpowiednio: R=-0,79, p=0,006; R=-0,8, p=0,03). Wnioski: W STEMI GDF15 jest gwałtownie uwalniany z mięśnia sercowego po uzyskaniu reperfuzji. Krótki czas, w jakim dochodzi do istotnego wzrostu sekrecji GDF15 świadczy, iż cytokina jest preformowana przed interwencją wieńcową. Stężenie GDF15 w zatoce wieńcowej może odzwierciedlać stopień zaburzeń przepływu krwi w obrębie mikrokrążenia.