Wydawnictwo medyczne Cornetis

Wydawnictwo medyczne

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Oferta dla wydawnictw - SYSTEM CORPRESS

Artykuły medyczne

Tytuł: Czynnościowe polimorfizmy G-765C i T8473C genu kodującego cyklooksygenazę-2 a ryzyko zawału serca i udaru mózgu u chorych z potwierdzoną w koronarografii chorobą wieńcową

Autor:
Paweł Rostoff, Wojciech Szczeklik, Wiesława Piwowarska, Marek Sanak, Jadwiga Nessler
Typ:
Prace oryginalne
Język:
PL
Czasopismo:
Polski Przegląd Kardiologiczny
Rok:
2014
Tom:
16
Numer:
3
Strona początkowa:
109
Strona końcowa:
115
ISSN:
1507-5540
Słowa kluczowe:
cyklooksygenaza-2, COX-2, polimorfizm genetyczny, zawał serca, udar mózgu.
Czytaj

Wprowadzenie: W patogenezie miażdżycy kluczową rolę odgrywa przewlekły proces zapalny, w którym uczestniczy cyklooksygenaza-2 (COX-2). COX-2 jest kluczowym enzymem biosyntezy prozapalnych prostanoidów. Spośród znanych polimorfizmów genu COX-2 co najmniej dwa wykazują efekt fenotypowy. Są to polimorfizmy pojedynczego nukleotydu: G-765C (rs20417) i T8473C (rs5275). Niewiele wiadomo na temat związku wyżej wymienionych czynnościowych polimorfizmów genu COX-2 z ryzykiem zawału serca (myocardial infarction ? MI) i udaru mózgu u chorych z potwierdzoną w koronarografii chorobą wieńcową (coronary artery disease ? CAD). Cel pracy: Celem pracy była ocena związku między polimorfizmami G-765C i T8473C genu COX-2 a ryzykiem MI, udaru mózgu i/lub przemijającego niedokrwienia mózgu (transient ischemic attack ? TIA) u chorych z potwierdzoną w koronarografii chorobą wieńcową. Materiał i metodyka: Do badania włączono 186 chorych z potwierdzoną w koronarografii CAD (zwężenie ? 70% w co najmniej jednej głównej tętnicy wieńcowej). Na podstawie obrazu klinicznego CAD wyodrębniono 2 grupy: A ? 123 chorych ze stabilną CAD (średni wiek 62,6 ? 11,2 lat; 30,1% K) i B ? 63 chorych z niestabilną CAD (średni wiek 64,0 ? 10,8 lat; 19,0% K). Grupę kontrolną stanowiło 70 osób (średni wiek 37,6 ? 9,9 lat; 57,1% K) bez objawów choroby wieńcowej. Z grupy A i grupy B wyodrębniono podgrupę C ? 119 chorych (średni wiek 63,8 ? 10,7 lat; 22,7% K), leczonych za pomocą jednonaczyniowej przezskórnej interwencji wieńcowej (percutaneous coronary interventions ? PCI). Pacjenci z podgrupy C byli poddani obserwacji przez okres 3 lat. Oceniano związek badanych polimorfizmów genu COX-2 z występowaniem zawału serca, udaru mózgu i/lub TIA. Wyniki: Nie stwierdzono istotnej różnicy w częstości występowania allelu -765C i allelu 8473C u pacjentów z chorobą wieńcową w porównaniu do osób z grupy kontrolnej. U chorych z CAD nie wykazano związku ocenianych polimorfizmów genu COX-2 z przebytym zawałem serca, udarem mózgu i/lub TIA. W podgrupie C w trakcie 3-letniej obserwacji stwierdzono znamienną różnicę w zapadalności na zawał serca między nosicielami allelu -765C a homozygotami -765G-765G (22,2% vs 7,2%; p=0,043). Analiza przeżycia metodą Kaplana-Meiera wykazała, że nosicielstwo allelu -765C miało istotny związek z występowaniem zawału serca (F Cox p=0,029). Wnioski: 1. Polimorfizmy G-765C i T8473C genu COX-2 występują z podobną częstością u pacjentów z chorobą wieńcową i u osób bez objawów choroby niedokrwiennej serca. 2. W populacji chorych z potwierdzoną w koronarografii chorobą wieńcową nie stwierdzono istotnego związku między nosicielstwem alleli -765C i 8473C a przebytym zawałem serca, udarem mózgu i/lub TIA. 3. U chorych leczonych jednonaczyniową przezskórną interwencją wieńcową polimorfizm G-765C genu COX-2 wiąże się z większą zapadalnością na zawał serca w 3-letniej obserwacji.