Wydawnictwo medyczne Cornetis

Wydawnictwo medyczne

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Oferta dla wydawnictw - SYSTEM CORPRESS

Artykuły medyczne

Tytuł: Grzybica paznokci u biorców przeszczepów nerek. Część II. Aspekty mikologiczne

Autor:
Jolanta Węgłowska, Jacek Szepietowski, Bronisława Walów, Tomasz Szepietowski
Typ:
Prace poglądowe
Język:
PL
Czasopismo:
Mikologia Lekarska
Rok:
2003
Tom:
10
Numer:
4
Strona początkowa:
307
Strona końcowa:
311
ISSN:
1232-986X
Słowa kluczowe:
grzybica paznokci, biorcy przeszczepów nerek, dermatofity, grzyby drożdżopodobne, grzyby pleśniowe

Wprowadzenie: Flora mikologiczna ciągle ulega zmianie, dlatego udział poszczególnych patogenów w wywoływaniu grzybicy paznokci nie jest stały. Dane dotyczące częstości izolowania poszczególnych gatunków grzybów z zakażonych paznokci pacjentów po przeszczepie nerek także są zróżnicowane. Cel: Analiza czynników sprawczych grzybicy paznokci u chorych po przeszczepie nerek i porównanie ich z patogenami grzybicy paznokci w ogólnej populacji. Materiał i metody: Grupę badaną stanowiło 216 biorców przeszczepów nerek. Grupa kontrolna składała się z 843 pacjentów niepobierających leczenia immunosupresyjnego z rozpoznaną grzybicą paznokci. Rozpoznanie oparto na dodatnim wyniku bezpośredniego badania mikologicznego i badania hodowlanego. Wyniki: Grzybica paznokci u pacjentów po przeszczepie nerek częściej miała charakter zakażeń mieszanych (55%), podczas gdy w ogólnej populacji przeważały zakażenia jednym patogenem (83,75%). Grzybami najliczniej izolowanymi z paznokci biorców przeszczepów nerek okazały się grzyby drożdżopodobne (47,45%), wśród nich Candida sp. (82,14%). Nieco rzadziej stwierdzano występowanie grzybów pleśniowych (45,75%), wśród których przeważały zakażenia Aspergillus sp. (55,56%). Izolowane dermatofity stanowiły jedynie 6,8% ogółu patogenów. Wnioski: Grzyby drożdżopodobne okazały się szczepami najliczniej izolowanymi z paznokci biorców przeszczepów nerek. Grzyby pleśniowe izolowano od pacjentów po przeszczepie nerek istotnie częściej, a dermatofity istotnie rzadziej w porównaniu z grupą kontrolną.