Wydawnictwo medyczne Cornetis

Wydawnictwo medyczne

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Oferta dla wydawnictw - SYSTEM CORPRESS

Artykuły medyczne

Tytuł: Przydatność echokardiografii przezprzełykowej w ocenie zwężenia zastawki aortalnej

Autor:
Dorota Kratochwil, Wojciech Kustrzycki, Andrzej Dumański, Tomasz Hirnle, Bożena Sobkowicz, Krzysztof Wrabec
Typ:
Prace oryginalne
Język:
PL
Czasopismo:
Polski Przegląd Kardiologiczny
Rok:
2000
Tom:
2
Numer:
2
Strona początkowa:
133
Strona końcowa:
138
ISSN:
1507-5540
Słowa kluczowe:
echokardiografia przezprzełykowa, stenoza aortalna, powierzchnia ujścia aortalnego
Czytaj

W celu oceny przydatności echokardiografii przezprzełykowej w diagnostyce zwężenia ujścia aortalnego wykonano badanie przezklatkowe (TTE), a następnie dwupłaszczyznowe przezprzełykowe (TEE) u 66 chorych przygotowywanych do leczenia operacyjnego wady. Badaniem objęto 46 mężczyzn w wieku 25-71 lat (śr. 50±10 lat) i 20 kobiet w wieku 19-74 lata (śr. 54±14 lat). Chorych podzielono na 2 grupy zgodnie z rozpoznaniem wstępnym: I – SAo (n=5) z czystą stenozą aortalną, II – VAo (n=61) ze złożoną wadą aortalną z przewagą zwężenia. W TTE przeprowadzano klasyczne pomiary w M-mode. Dokonywano także pomiaru szerokości drogi wypływu z lewej komory (LVOT-TTE). Techniką dopplerowską obliczano maksymalny i średni gradient ciśnień przez zwężone ujście, stosując różne projekcje, obliczano stosunek prędkości w drodze wypływu z lewej komory do prędkości maksymalnej (V1/V2), a powierzchnię ujścia na podstawie równania ciągłości (AVA-doppl.). U 10 osób był możliwy planimetryczny pomiar ujścia w badaniu przezklatkowym. U wszystkich badanych przeprowadzano morfologiczną ocenę zastawki. W TEE planimetrycznego pomiaru zwężonego ujścia dokonano u 52 osób. U wszystkich badanych wykonano pomiar LVOT oraz opis morfologiczny zastawki, tak jak w TTE. Uzyskane ww. metodami wyniki skorelowano między sobą, a następnie z wynikiem śródoperacyjnym na podstawie opisu zabiegu według ujednoliconego protokołu (INTRAOP). Wykazano wysoką korelację AVA-doppl. z AVA-TEE (p<0,0001; r=0,75). Badanie przezprzełykowe okazało się badaniem bezpiecznym i dobrze tolerowanym, mogącym wnieść znacznie więcej informacji dotyczących morfologii zastawki i otaczających struktur, co potwierdziła wysoka zbieżność opisu TEE z obrazem śródoperacyjnym, znacznie przewyższająca opis z TTE; różnice TTE vs. INTRAOP (p=0,0003) i TEE vs. INTRAOP (p=0,998). Pomiar LVOT-TTE, a zwłaszcza LVOT-TEE wykazał istotną korelację z rozmiarem wszczepionej sztucznej zastawki (odpowiednio p<0,0001 i r=0,68; p<0,00 01 i r=0,83). Wnioski: 1. Echokardiografia przezprzełykowa jest techniką pozwalającą na precyzyjną ocenę morfologii zastawki aortalnej i otaczających struktur. 2. Dwupłaszczyznowe badanie przezprzełykowe pozwala w większości przypadków na wiarygodny pomiar zwężonego ujścia metodą planimetryczną, będąc techniką niezależną od warunków hemodynamicznych.