Wydawnictwo medyczne Cornetis

Wydawnictwo medyczne

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Oferta dla wydawnictw - SYSTEM CORPRESS

Artykuły medyczne

Tytuł: Analiza zmienności rytmu zatokowego (HRV) we wczesnym okresie zawału serca leczonego fibrynolitycznie

Autor:
Jakub Drozd
Typ:
Prace oryginalne
Język:
PL
Czasopismo:
Polski Przegląd Kardiologiczny
Rok:
2000
Tom:
2
Numer:
3
Strona początkowa:
239
Strona końcowa:
245
ISSN:
1507-5540
Słowa kluczowe:
zmienność rytmu zatokowego, zawał serca, tromboliza
Czytaj

Cel pracy: Celem pracy była ocena zmienności rytmu zatokowego we wczesnym okresie zawału serca leczonego fibrynolitycznie. Materiały i metodyka: Badania przeprowadzono u 58 chorych (35 mężczyzn i 23 kobiet), w wieku 38-83 lat (śr. 61). U 36 (62,1 %) chorych rozpoznano zawał ściany dolnej, u 22 (37,9%) zawał ściany przedniej; w 47 (81%) przypadkach zawał z patologicznym załamkiem Q(QWI), a w 11 (19%) zawał bezzałamkaQ(NQWI). Skuteczność terapii fibrynolitycznej oceniano za pomocą kryteriów nieinwazyjnych: u 38 chorych (67,5%) zaobserwowano wskaźniki reperfuzji. Dwudziestoczterogodzinne monitorowanie EKG według metody Hol-tera przeprowadzono 3-krotnie: w 1, 3 i 14 dobie zawału. Obliczono parametry analizy czasowej i częstotliwościowej. Wyniki: Wartości parametrów H RV były istotnie niższe u chorych z zawałem serca w porównaniu z grupą kontrolną i wskazywały na wzmożony wpływ na układ krążenia części współczulnej autonomicznego układu nerwowego - LF/HF: 3,2-3,6; LF: 65,6-72,1 nu; HF: 22,8-27,8 nu. U chorych z reperfuzją zmienność rytmu zatokowego była istotnie wyższa w ciągu 2 tygodni od zawału (SDNN - dzień 1: 93,1 ±29,6 vs. 74,9±30,4 ms, p<0,05; dzień 3: 84,6±31,5 vs. 59,7±16,7 ms, p<0,001; dzień 14: 106,9±29,1 vs. 78,2±21,6 ms, p<0,001). U chorych z zawałem ściany dolnej wartości parametrów odzwierciedlających wpływ układu parasympatycznego, tj. RMSSD, pNN50 i HF (odpowiednio: 29,0±12,8 ms; 8,2±8,0%; 170±128,8 ms2), były istotnie wyższe niżu chorych z zawałem ściany przedniej (23,2 ±8,7 ms; 4,5 ±4,4%; 100±83 ms2, p<0,05) jedynie w pierwszej dobie zawału. U chorych z zawałem NOWI wartości HRV były wyższe niż w grupie z zawałem QWI jedynie w trzeciej dobie (SDNN: 110±36,8 vs. 68,1 ±20,9 ms, P<0,01). Wnioski: Zmienność rytmu zatokowego jest istotnie obniżona u chorych w pierwszych 2 tygodniach zawału serca. Reperfuzją w wyniku leczenia fibrynolitycznego sprzyja szybszej normalizacji HRV, co wskazuje na wzrost protekcyjnego wpływu parasympatycznego układu nerwowego na układ krążenia. Niższe wartości HRV obserwowane są u chorych z zawałem ściany przedniej serca i z zawałem QWI.