Wydawnictwo medyczne Cornetis

Wydawnictwo medyczne

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Oferta dla wydawnictw - SYSTEM CORPRESS

Artykuły medyczne

Tytuł: Osoczowe stężenia tryptazy u chorych z ostrymi zespołami wieńcowymi w okresie hospitalizacji i w obserwacji odległej

Autor:
Krzysztof J. Filipiak, Bożena Tarchalska-Kryńska, Adam Rdzanek, Janusz Kochman, Grzegorz Opolski
Typ:
Prace oryginalne
Język:
PL
Czasopismo:
Polski Przegląd Kardiologiczny
Rok:
2001
Tom:
3
Numer:
1
Strona początkowa:
15
Strona końcowa:
23
ISSN:
1507-5540
Słowa kluczowe:
sercowa komórka tuczna, mastocyty, tryptaza, ostry zespół wieńcowy
Czytaj

Wprowadzenie: Toczący się w obrębie blaszki miażdżycowej proces zapalny jest uważany za jeden z czynników doprowadzających do jej destabilizacji, a nawet pęknięcia z wtórnym powstawaniem zakrzepu i wystąpieniem ostrego zespołu wieńcowego (ozw). Spośród komórek immunokompetentnych uczestniczących w tym procesie istotną rolę odgrywać mogą ludzkie sercowe komórki tuczne (mastocyty). Cel: Celem badania było ustalenie aktywności mastocytów u pacjentów z ozw za pomocą oznaczeń oso-czowych stężeń specyficznego enzymu proteolitycznego uwalnianego z mastocytów - tryptazy. Materiał i metodyka: Badaniem objęto 52 pacjentów poniżej 60 r.ż., przyjętych z bólem wieńcowym i wstępnym rozpoznaniem ozw na Oddział Intensywnej Opieki Kardiologicznej Kliniki Kardiologii AM w Warszawie (12 kobiet i 40 mężczyzn; średnia wieku 51,1 roku). U 34 osób rozpoznano pełnościenny zawał mięśnia sercowego (zms), leczony trombolitycznie u 19 spośród nich, zaś u pozostałych 18 - niestabilną chorobę wieńcową lub zawał podwsierdziowy (nchw). Próbki krwi pobierane w celu oznaczenia osoczowego stężenia tryptazy uzyskiwane były przy przyjęciu (faza ostra, pobranie-1), w 10-12 dobie pobytu (pobranie-2) i w obserwacji odległej - 3 miesiące od wystąpienia ozw (pobranie-3). Wyniki: Pomiędzy pobraniem-1 a pobraniem-2 obserwowaliśmy wzrost średniego stężenia tryptazy: 9,50 ng/ml vs. 11,90 ng/ml (p<0,05). Stężenia tryptazy były we wszystkich 3 pobraniach istotnie wyższe w grupie osób z nchw w porównaniu z pacjentami z zms: 12,71 vs. 8,05 ng/ml; 17,55 vs. 9,07 ng/ml; 16,60 vs. 10,37 ng/ml (p<0,05). Wnioski: Obserwowana wyższa aktywność mastocytów u pacjentów z nchw świadczyć może o większym znaczeniu tej komórki w patogenezie nchw niż zms. Wyższe osoczowe stężenia tryptazy w tej grupie dowodzą pośrednio o silniejszej degranulacji mastocytów wśród chorych, u których nie doszło do zamknięcia tętnicy wieńcowej. Niższe średnie wartości osoczowych stężeń tryptazy w fazie ostrej ozw mogą przemawiać za szybką degranulacją mastocytów w momencie wystąpienia bólu wieńcowego, z następczym szybkim zmniejszeniem osoczowego stężenia tryptazy (tzw. „tryptazy tła"). Utrzymywanie się różnic osoczowych stężeń tryptazy między pacjentami z zms a chorymi z innymi typami ozw w obserwacji odległej mogłoby przemawiać za znaczeniem tryptazy jako potencjalnego markera procesu zapalnego w chorobie niedokrwiennej serca.