Wydawnictwo medyczne Cornetis

Wydawnictwo medyczne

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Oferta dla wydawnictw - SYSTEM CORPRESS

Artykuły medyczne

Tytuł: Ruchome skrzepliny w lewej komorze u pacjenta z kardiomiopatią rozstrzeniową - jak postępować?

Autor:
Krzysztof Jankowski, Michał Ciurzyński, Danuta Liszewska-Pfejfer, Barbara Lichodziejewska, Wojciech Szybka, Piotr Bienas
Typ:
Prace kazuistyczne
Język:
PL
Czasopismo:
Polski Przegląd Kardiologiczny
Rok:
2001
Tom:
3
Numer:
2
Strona początkowa:
163
Strona końcowa:
166
ISSN:
1507-5540
Słowa kluczowe:
ruchome skrzepliny w lewej komorze, kardiomiopatia rozstrzeniowa, echokardiografia
Czytaj

Pacjent A. K., 60 lat, zawodowy kierowca, z rozpoznawaną wcześniej kardiomiopatią rozstrzeniową w III okresie niewydolności serca według NYHA, został przyjęty do Kliniki Chorób Wewnętrznych i Kardiologii Instytutu Stomatologii AM w Warszawie z powodu duszności wysiłkowej oraz napadowej duszności nocnej. Od 1997 roku stwierdzano u niego nadciśnienie tętnicze, które było systematycznie leczone. Pacjent bez wywiadu wieńcowego, wieloletni palacz papierosów. Po 3 dniach intensywnego typowego leczenia niewydolności serca zaobserwowano wyraźną poprawę z ustąpieniem duszności nocnej. W wykonanym badaniu echokardiograficznym serca uwidoczniono znacznie powiększoną lewą komorę (LK): jej wymiar późnorozkurczowy LVEDD wynosił 81 mm, a frakcja wyrzutowa 17%. Wykazano znaczne zaburzenia kurczliwości odcinkowej: przykoniuszkowych segmentów ściany przedniej, ściany bocznej, przegrody akinezę ściany dolnej oraz hipokinezę pozostałych segmentów LK. W koniuszku LK stwierdzono długą, 4-centymetrową, ruchomą, uszypułowaną skrzeplinę, wystającą do światła LKoraz kilka mniejszych ruchomych skrzeplin. W związku z wysokim ryzykiem zatorowości obwodowej włączono do leczenia enoksaparynę w dawce 2x1 mg/kg masy ciała (2x60 mg) podskórnie. Podzczas kontrolnego badania echokardiograficznego po 1 dobie leczenia przeciwzakrzepowego nie stwierdzono zmian w morfologii skrzeplin. W 2 dobie leczenia enoksaparyną u pacjenta wystąpiła afazja ruchowa oraz niedowład połowiczy lewostronny. Podczas tomografii komputerowej mózgu stwierdzono niedokrwienną etiologię udaru. Kontynuowano leczenie przeciwzakrzepowe enoksaparyną w dawce 2x60 mg podskórnie, a od 2 tygodnia terapii dołączono acenokumarol. W czasie obserwacji stan neurologiczny pacjenta uległ istotnej poprawie. W kontrolnym badaniu echokardiograficznym wykonanym po 14 dniach leczenia przeciwzakrzepowego stwierdzono jedynie małą, przylegającą do ściany resztkową skrzeplinę, bez opisanych poprzednio skrzeplin balotujących w jamie LK. W omówieniu autorzy przedstawiają aktualne poglądy na temat postępowania w przypadku ruchomych skrzeplin wewnątrz-sercowych.