Wydawnictwo medyczne Cornetis

Wydawnictwo medyczne

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Oferta dla wydawnictw - SYSTEM CORPRESS

Artykuły medyczne

Tytuł: Korzyści i ryzyko leczenia trombolitycznego pacjentów ze świeżym zawałem serca hospitalizowanych w oddziale anestezjologii i intensywnej terapii

Autor:
Marcin Rak, Bożena Sobkowicz, Anna Wątroba, Andrzej Niedziółka, Krzysztof Wrabec
Typ:
Prace oryginalne
Język:
PL
Czasopismo:
Polski Przegląd Kardiologiczny
Rok:
2001
Tom:
3
Numer:
3
Strona początkowa:
199
Strona końcowa:
204
ISSN:
1507-5540
Słowa kluczowe:
zawał mięśnia sercowego, zatrzymanie krążenia, oddział anestezjologii i intensywnej terapii, tromboliza
Czytaj

Wstęp: W większości polskich szpitali leczenie trombolityczne (SK) jest jedyną dostępną metodą udrożnienia tętnicy wieńcowej odpowiedzialnej za zawał u chorych ze świeżym zawałem serca (AMI). Szczególną grupę stanowią chorzy, którzy z powodu wystąpienia ciężkich powikłań AMI: nagłego zatrzymania krążenia (CA), niewydolności oddechowej i wstrząsu kardiogennego (CS), są leczeni w oddziałach anestezjologii i intensywnej terapii (OAiIT). Cel: Ocena bezpieczeństwa i wpływu SK na śmiertelność szpitalną i przebieg leczenia chorych z AMI w OAiIT, określenie czynników wpływających na decyzję o leczeniu trombolitycznym. Wyodrębnienie chorych mogących odnieść korzyść z takiego leczenia. Materiał i metoda: Retrospektywna analiza 113 chorych z AM I, w tym 27 leczonych streptokinazą (grupa SK[+]) i 86, u których nie zastosowano SK (grupa SK[-]). Analizowano czy przeżycie zależało od wieku, płci, lokalizacji AMI, występowania i mechanizmu CA, obecności CS i czasu od CA do podjęcia resuscytacji. Oceniono występowanie powikłań krwotocznych. Wyniki: W grupie SK(+) przeżyło 13 z 27 chorych (48,2%), a w grupie SK(-) 36 z 86 chorych (41,9%). Różnica ta nie osiągnęła istotności statystycznej (p=0, 57). W grupie SK(+) nie przeżył żaden chory w wieku >70 lat. Do SK kwalifikowano częściej młodych mężczyzn, chorych z zawałem ściany przedniej oraz takich, u których występowała niewydolność oddechowa i CS bez CA. Kobiety kwalifikowano do SKtrzykrotnie rzadziej niż mężczyzn (p=0,014). W grupie SK(+) stwierdzono niższą śmiertelność u pacjentów po CA (47,1 % vs. 52,9%; p=0,021). Wnioski: Mimo względnych przeciwwskazań do SK, leczenie to poprawia przeżycie u pacjentów w wieku do 70 lat, po szybko podjętej resuscytacji i znajdujących się we wstrząsie kardiogennym. Kobiety zbyt rzadko są kwalifikowane do leczenia trombolitycznego. Zasady tego leczenia w OAiIT wymagają standaryzacji.