Wydawnictwo medyczne Cornetis

Wydawnictwo medyczne

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Oferta dla wydawnictw - SYSTEM CORPRESS

Artykuły medyczne

Tytuł: Ocena wpływu rehabilitacji prowadzonej na oddziałach szpitalnych i w warunkach domowych na czynność autonomicznego układu nerwowego u chorych ze świeżym zawałem mięśnia serca

Autor:
Monika Figura-Chmielewska, Ludmiła Daniłowicz-Szymanowicz, Małgorzata Szwoch, Krzysztof Chlebus, Wojciech Ratkowski, Barbara Opielowska-Nowak, Grzegorz Raczak
Typ:
Prace oryginalne
Język:
PL
Czasopismo:
Polski Przegląd Kardiologiczny
Rok:
2013
Tom:
15
Numer:
3
Strona początkowa:
172
Strona końcowa:
177
ISSN:
1507-5540
Słowa kluczowe:
rehabilitacja kardiologiczna, zawał serca, autonomiczny układ nerwowy
Czytaj

Wprowadzenie: Wzmożone napięcie układu współczulnego, a jednocześnie zmniejszenie napięcia układu przywspółczulnego, sprzyja występowaniu zagrażających życiu arytmii komorowych u chorych po świeżym zawale serca (AMI). Regularny wysiłek fizyczny może przywrócić korzystną równowagę autonomiczną przez wzrost napięcia nerwu błędnego. Nieliczne opublikowane jak dotąd prace dotyczyły wpływu rehabilitacji kardiologicznej na czynność autonomicznego układu nerwowego (ANS) u pacjentów po AMI. Celem pracy była ocena wpływu dwumiesięcznego regularnego wysiłku fizycznego o umiarkowanym obciążeniu, prowadzonego w ramach rehabilitacji kardiologicznej w warunkach szpitalnych lub domowych na czynność ANS u chorych z AMI. Materiał i metodyka: Badaną grupę utworzyło 39 chorych z rozpoznaniem AMI, którzy zostali poddani wczesnej rehabilitacji wewnątrzszpitalnej, a następnie zostali podzieleni na dwie podgrupy. Podgrupę 1 utworzyło 20 pacjentów w średnim wieku 58?8 lat, którzy po zakończeniu hospitalizacji uczestniczyli we wczesnej rehabilitacji poszpitalnej na oddziale rehabilitacji, zaś w podgrupie 2 znalazło się 19 pacjentów w średnim wieku 60?8 lat, którzy podjęli samodzielnie regularny wysiłek fizyczny w formie spacerów w warunkach domowych. Badania równowagi ANS opierały się na ocenie wskaźnika wrażliwości odruchu z baroreceptorów tętniczych (BRS-WBA) oraz parametrów zmienności rytmu serca (HRV ?TP, LF, HF, LFnu, HFnu, LF/HF, SDNN, MEAN, pNN50, rMSSD) na podstawie zmian SAP (skurczowe ciśnienie tętnicze) i HP (długość cyklu serca) w czasie regularnego oddechu. Wyjściową rejestrację (R1) przeprowadzano u pacjentów w stabilnym stanie klinicznym, na początku wczesnej rehabilitacji wewnątrzszpitalnej, poruszających się samodzielnie po korytarzu. Badanie kontrolne (R2) wykonywano po 2 miesiącach regularnego wysiłku fizycznego przeprowadzanego w ramach rehabilitacji szpitalnej lub domowej. Wyniki: W podgrupie 1 po dwóch miesiącach rehabilitacji odnotowano istotny wzrost parametrów rMSSD (p=0,03), pNN50 (p=0,02), HF (p=0,01), HF nu (p=0,003) oraz zmniejszenie wskaźników LFnu (p=0,003) i LF/HF (p=0,02), co sugeruje przesuniecie równowagi autonomicznej w stronę aktywności przywspółczulnej. W podgrupie 2 dwumiesięczny trening fizyczny, prowadzony indywidualnie w warunkach domowych, skutkował przesunięciem równowagi autonomicznej na korzyść nerwu błędnego, wyrażonym nie tylko zmianą niektórych parametrów HRV, takich jak wzrost rMSSD, SDNN i całkowita zmienność rytmu serca na granicy istotności statystycznej, ale również istotnym statystycznie wzrostem wskaźnika BRS-WBA (p=0,01). Wnioski: Po dwumiesięcznej rehabilitacji ruchowej wykazano korzystne przesuniecie równowagi autonomicznej w kierunku dominacji nerwu błędnego. Zmiany te były nieco wyraźniej zaznaczone w podgrupie osób, które kontynuowały wczesną rehabilitację poszpitalną samodzielnie w warunkach domowych w porównaniu do osób, które rozpoczęły rehabilitację w szpitalu ze średnio dwutygodniowym opóźnieniem.